‘Niemand kan mij troosten.
Wat ik moet verduren is niet meer te verdragen.
Het leven heeft voor mij geen zin meer.
Dit had niet mogen gebeuren en omdat het wel gebeurd is, doe ik niet meer mee.
Als het leven vals speelt, waarom zou ik me dan nog aan de regels houden?’
Deze mens ketent zich steeds meer aan zijn emotionele reacties en conclusies vast.
Hij wordt volledig afhankelijk van zijn bittere gedachten en sombere gevolgtrekkingen.
Elke verstandige of oprechte mening van een ander kan hem niet meer bereiken.
Hij staat er niet meer open voor.
Hij staat alleen nog open voor zijn eigen conclusies.

.

Uit Diep in u,
(c) Theije Twijunstra