Je kunt op twee manieren veranderen.
De eerste bestaat uit:
we zien wel waar het schip strandt.
We doen het gewoon.
De weg van de ervaringen en dan hopelijk wijs worden.
Vaak betekent dit dat men cirkeltjes draait,
want wijs worden gaat heel langzaam
en iets nieuws proberen
en hopen dat het deze keer goed zal gaan,
dat gaat juist heel snel.

.

De tweede manier is veranderen door ontwikkeling.
Stap voor stap beweegt deze mens zich
en bij elke stap is hij aarzelend,
keert hij terug naar zijn gevoel,
klopt het wat ik beleef?
Het kan traag lijken hoe deze persoon leeft.
Schijnbaar gebeurt er niets in dat leven.
Altijd kalm, altijd vrolijk, altijd met hetzelfde bezig,
maar dat is de buitenkant.
Innerlijk ontvouwt zich daar een levensweg
die zonder haast maar ook zonder onderbreking of vertraging op zijn doel afgaat.

.

De eerste verandering oogt spectaculair.
In dat leven gebeurt voortdurend wat.
Dan weer is er brand geweest,
een andere keer bevindt degene zich ineens in een totale andere omgeving,
heeft een andere partner
of bedacht kinderen te adopteren,
een baan in het buitenland te nemen
of juist de baan op te geven
om heel sober te gaan leven.

.

In vergelijking met al deze veranderingen
oogt het andere leven saai en stilstaand.
Twee veranderingsfasen waarin iemand zich kan bevinden.
Blijft over de vraag voor wie dit wil weten:
hoe kom ik van die schijnbaar actieve,
maar in wezen ronddraaiende verandering
in die schijnbaar onveranderlijke
maar in werkelijkheid zich ontwikkelende verandering?

.

Het antwoord is eenvoudig:
wie uiterlijk wil veranderen,
doet dat om iemand te zijn voor anderen.
Wie innerlijk wil veranderen,
doet dit omdat hij iemand wil zijn voor zichzelf.

.

De vraag die dan overblijft:
wie wil je zijn?
De keus die je maakt
bepaalt de verandering die je beleeft,
maakt de mens die je in stilstand blijft
of in alle stilte aan het worden bent.

.
(c) Theije Twijnstra

Laat een reactie achter