Bij de beoordeling of een beschaving vooruitgang boekt,
gaat men niet uit van hoe het eigenlijk zou moeten zijn,
maar van wat vandaag haalbaar is.
Deze ‘haalbaarheidsfactor’ noemt men ‘een realistische benadering’.
In werkelijkheid is het niets anders
dan de bestaande belangen van de beoordeelde industrie of dienstverlening
de tijd te geven zich in alle rust en geleidelijkheid
van hun in essentie verkeerde handelwijze vrij te maken.
.

Zo geeft het beter-leven-keurmerk
sterren aan producten van boeren
die al een heel klein beetje bereid zijn
iets minder onverschillig met hun levende have om te gaan.
Door dit ‘vooruitgang’ te noemen
wordt de consument gemanipuleerd
door een, twee of drie sterren op het pakje te drukken
terwijl de barbaarsheid zelf,
zij het in iets verfijnder vorm,
gewoon doorgaat.
Het is als met een beul die eerst 10 mensen per dag martelde
maar die na lang aandringen bereid is
‘nog maar’ 9 te martelen.
Voor deze bereidheid wordt hij met een ster beloond.

.

Er zijn boeren die vanuit zichzelf,
zonder enige aanmoediging of beloning met sterren
(het lijken wel kleuters die een stickertje hebben verdiend)
goed voor hun dieren zijn omdat ze dat normaal vinden.
Omdat ze zich niet laten opjagen door allerlei financiële belangen,
maar genoegen nemen met kleinere marges
omdat ze van hun beroep houden.
Omdat ze in de eerste plaats begrijpen
dat een goed vakman
voortkomt uit een goed mens
en niet uit een maatschappelijke norm.

.

Het idee om alles wat in de kern slecht is
omdat het wreed is, onterend, beschadigend,
omdat alles de ‘tijd te geven zich van deze verkeerde gewoonte te herstellen’
is geen beleid, maar lafheid om duidelijk te willen zijn
in wat goed is en wat niet.
Het is deze halfhartige bestuurskunde van politici en ambtenaren
die een beschaving voortbrengt
die zelfs het meest overtuigend verkeerde gedrag
‘de ruimte wil geven’ zijn koers te wijzigen.

.

Maar het gaat helemaal niet om ruimte.
Het gaat om lobbykrachten,
het gaat om belangen waarmee veel geld gemoeid is,
het gaat om posities die niet aan het wankelen mogen worden gebracht.

.

Elke beschaving die in de grootst mogelijke vertraging haar vooruitgang beleeft,
verdient het niet zo genoemd te worden.
Dit is de beweging van een weigering,
voortkomend uit vele verborgen agenda’s.

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Helderdenken 20 Verborgen agenda”

  1. Huibert :

    Juist!