Een mooie nieuwe auto, prachtig.
Een schitterende nieuwe inrichting, geweldig.
Maar wat stelt het voor
als je er al ongelukkig van wordt
bij de eerste kras of andere beschadiging?
Want wat is deze eerste beschadiging anders
dan een poging van het leven je in beweging te krijgen?

.

Beweeg mee met de verandering.
Vier deze smet op je ongeschonden levensbeeld
als de eerste streep door je behoudzucht,
je vastheid aan de dingen.
Zie dit krasje als een vlaggetje
dat je de weg wijst naar een nieuwe bevrijding en onafhankelijkheid.

.

O wat zitten we toch vast aan onze spulletjes!
We koesteren onze autootjes,
we glimmen ze op,
we bewaren ze zuinig,
zo ook onze spulletjes,
onze huisjes,
en ondertussen zijn we blind
voor wat er werkelijk gebeurt.

.

Gebruik de kleine plaagstootjes
om je van al deze materiële bezittingen los te maken.
Geniet ervan zolang het er is,
maar houd je er niet aan vast als een drenkeling aan een vlot,
want je forceert je leven tot een krampachtigheid
waarin alles moet blijven zoals jij het hebt bedacht.

.

Vervloek dit eerste krasje niet,
heus, ik gun je je autootje en je huisje
en al je spulletjes
en dat ze glanzen en mooi zijn
en dat je ze poetst en poetst en trots laat zien,
maar wees nog trotser op de kras die tevoorschijn komt om jou te testen.
En dan: ga je vloeken?
Ga je deze kras meteen ongedaan maken?
Of vier je de verandering,
de loslating van wat eerst nog zo belangrijk leek?

.

Waarom denk je dat al het nieuwe
wat mensen maken
zichzelf niet kan vernieuwen?
Omdat het door ons actuele bewustzijn is gemaakt
en ditzelfde bewustzijn wil het zo houden,
alsof het direct uit de showroom is gekomen.
Maar het levende bestaan wil je sterker maken dan een showroomleven.

.

‘Naar buiten jij, waar het waait en stormt,
waar je bekrast wordt en beschadigd,
waar je aangeraakt wordt om je te beproeven op je veerkracht.
Laat je je door het eerste krasje al omverblazen?
Jij, zwakke, zwakke, kleine mens?’

.

Zo spreekt het leven tegen ons
en wie het ter harte neemt,
zal zich bevrijden van al dat oude
dat steeds weer als een nieuwe,
glanzende illusie in ons leven verschijnt.

.

(c) Theije Twijnstra