Ouders willen graag dat hun kinderen gelukkig zijn.
Ze willen dit zo graag dat ze de diepere oorzaak van het gedrag van hun kinderen vaak overslaan.
Het is ongelukkig (volgens hen)
en dat moet zo snel mogelijk veranderen in geluk
(volgens hun norm van geluk).

.

De werkelijkheid is altijd gelaagder dan we kunnen doorgronden.
Het gedrag van het kind,
jong als het is,
kan doortrokken zijn van een oude erfenis
die in een andere tijd
in het gevoel is gekomen
en daar in dit leven als uitwerking van andere tijden en andere oorzaken
zich nu moet uitwerken door deze periode eenvoudig te doorlopen.
Als een landschap, dat je oversteekt.

.

Zo kan het dat een kind gedurende jaren
zich in een eenzaam innerlijk landschap bevindt.
Erdoorheen te gaan is de enige manier er weer uit te kunnen komen,
om een volledige verwerking mogelijk te maken.
Voor ouders is het dan goed om te beseffen
dat ze begrip opbrengen voor deze loop door dit verlaten landschap
door zich er niet meer mee te bemoeien
omdat zij er last van hebben dat hun kind niet gelukkig is.
De ruimte schenken om deze eenzaamheid te beleven
zonder deze passage te hinderen met overbodige bezorgdheid of bemoeienis
is dan de beste manier het kind te begeleiden.

.

Deze benadering geeft het kind een groot vertrouwen
omdat het een ruimte krijgt die toch geladen is met begrip,
waakzaamheid, maar niet met directe sturing en beïnvloeding.

.

Om dit te kunnen doen zullen de ouders zichzelf voortdurend onder ogen moeten komen
en zich moeten afvragen:
waarin ben ik zelf zo vrij van oude invloeden gekomen
dat ik in staat ben zuiver en onbesmet over mijn kind te oordelen?
Zijn we niet ten eerste en ten laatste
beide reizigers door een eigen onbekend innerlijk landschap
en is ons zwaaien naar elkaar,
af en toe,
niet het beste wat we elkaar kunnen schenken?

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Helder denken 12 Eenzaam kind”

  1. Judie :

    Dank voor deze belangrijke boodschap!

Laat een reactie achter