Het is opvallend hoe vaak kwetsbare mensen menen
in staat te zijn anderen te kunnen helpen.
Waarschijnlijk bevinden ze zich in de veronderstelling
dat wat ze zelf hebben meegemaakt
een goede herkenbare ondergrond geeft
om anderen te kunnen begrijpen.

.

Herkenning van een probleem,
hoe belangrijk ook,
is echter het begin van werkelijke hulp.
Wanneer het bij herkenning blijft,
is deze vorm van begeleiding zelfs schadelijk
omdat de genezende hulp onthouden wordt.

.

Herkenning is het begin van begrijpen.
Iemand kunnen begrijpen
is echter meer dan alleen herkennen.
Het is ook de interpretatie kunnen duiden
van de eigen herkenning
en van degene die men begeleidt.
Begrijpen betekent dat men het uitgangspunt samen formuleert
en daar een maximale overeenstemming in authenticiteit in beleeft.
Begrijpen is niet per definitie iemand gelijk geven
maar iemand in staat stellen zijn versie in onafhankelijkheid te leren duiden.

.

Na het begrijpen komt het veranderen.
Veranderen is het begrepene zo leren inzetten in het dagelijkse leven,
de goede momenten uitzoeken,
daarin oefenen, uitproberen, fouten durven maken
en deze weer willen herstellen,
het is het zoeken naar wat men voelt als hoogste eerlijkheid
en dat binnen het dagelijkse leven een vorm proberen te geven.
Dit is een proces van kleine stapjes
en elke stap moet worden geanalyseerd,
zo begrepen worden dat ze van vervormdheden uit het verleden,
van onverwerkte associaties en patronen kan worden losgemaakt.
Eenmaal daarmee begonnen begint het waarmaken.
Dit is het deel waarop de begeleide persoon moet worden voorbereid
om in onafhankelijkheid zijn koers te willen ontwikkelen
en daarbij zijn diepste gewetensovertuiging als richtsnoer te willen nemen.

.

Om dit proces te kunnen begeleiden
zal men eerst zelf ontdaan moeten zijn
van alle kleine onvolmaaktheden die in aanraking met anderen,
dagelijks worden verzameld.
Alleen een dagelijkse reiniging van deze beïnvloeding
en een onvermoeibare inzet de ander naar zichzelf te willen leiden,
verdienen het predicaat hulp.

,

(c) Theije Twijnstra