Het is belangrijk je leven voor te blijven.
Zodra je achteropraakt,
heeft het bestaan je ingehaald
en zul je door een voortdurende druk geplaagd worden.

.

Voorblijven doe je door heel aandachtig te zijn bij wat je doet.
Als je voor morgen iets doet,
zie het dan als een voorbereiding.
Doe het niet in zijn volledigheid,
alleen in zijn voorafheid.
Als je voor overmorgen iets doet,
doe het evenzo aandachtig en geconcentreerd
maar zie het slechts als een eerste handeling, een aanzet.
En als je iets voor vandaag moet doen
en je komt erachter
dat je je er gisteren niet op hebt voorbereid,
dan maak de handeling tot een ritueel
opdat je de volgende keer er eerder aan zal beginnen.

.

Maak van alles een ritueel.
Dit lijkt overdreven,
maar in wezen bevind je je in je eigen levenstempel.
Een tempel bestaande uit dagen en uren,
handelingen en energie.
Je leven is een eredienst
die met de nodige zorgzaamheid moet worden uitgevoerd.

.

Nu zul je zeggen:
maar de boodschappen.
De kinderen komen zo thuis.
Mijn moeder moet verzorgd worden,
ik heb geen tijd om zorgvuldig te zijn.
Ik heb alleen tijd om haastig te zijn,
te laat te zijn, te schraal en te kortkomend te zijn.

.

Het grappige is
dat er altijd meer tijd te vinden is dan we denken.
Grappig als we ons dit realiseren en toepassen.
Tragisch als het pas gebeurt
wanneer het te laat is omdat de tijd definitief gelimiteerd is geworden.

.

Tijd maak je door dingen te schrappen.
Er is veel te schrappen.
Er is veel waarvan we denken dat het moet gebeuren
maar dat na een tweede of derde overdenking
toch niet zo belangrijk is als we eerst dachten.

.

Tijd maak je door eerst na te denken over je bestaan.
Ben je ermee tevreden?
En antwoordt nu niet vanuit een vanzelfsprekendheid,
een reactie om van het ‘gedoe’ af te zijn.
Ben je werkelijk tevreden?
Dan ben je een uitzonderlijk iemand.

.

Velen voelen dat ze tijd tekort komen.
Dat is een akelige constatering die verlammend werkt,
vooral als je het idee hebt dat je er niets in kunt wijzigen.
Maar je kunt altijd wijzigingen in je bestaan aanbrengen.
Al is het maar een kwartier dat je gebruikt om erover na te denken.
Een stil kwartier.
Een vergeten kwartier.
Een niemandskwartier.
Een onbegrijpelijk kwartier.

.

En daarna,
daarna is er een deurtje in dat kwartier.
En als je daar doorheen gaat,
kom je bij twintig minuten.
Weer onbegrijpelijk, nieuw, fris, helemaal alleen van jou.
En ook daar zit een deurtje in.
Hoe vreemd en tegelijk hoe hoopvol is het om je leven
vanuit een geheel andere weg tegemoet te gaan.
Alsof je in een huisje op het platteland woont
en voor het eerst niet vanuit de gebruikelijke zijde je huisje nadert,
maar vanuit een nog niet eerder gekozen hoek.
Hoe anders ziet datzelfde huisje er nu uit.
Woon ik daar?
Is dat mijn leven?
Hoeveel toegangswegen zouden er bestaan?
.
(c) Theije Twjnstra

Eén Reactie op “Helderdenken 3 Tijdgebrek”

  1. Maria B. :

    Zo liefdevol wijs je ons de weg.
    Teder bijna, neem je ons bij de hand.

    Dank je wel.