In een wereld van complottheorieën en weerleggingen ervan
wordt het steeds onoverzichtelijker.
Wat is nog waar?
Wie kun je nog vertrouwen?
Wat zit erachter, waarin worden we misleid?
Welke belangen worden hier gediend?

.

De meest voorkomende reactie is een toenemend wantrouwen
tegenover autoriteiten en een groeiend cynisme als individuele bescherming.
De ideale combinatie voor verdere uitbouw
van al dan niet subtiele manipulatie
onder het mom van levensgemak, technische vooruitgang en persoonlijke ‘vrijheid’.

.

Maar altijd is er hoop
voor wie de onafhankelijkheid van zijn gedachten- en gevoelswereld wil uitbreiden.
De wereld verketteren of redden is deelnemen aan dezelfde illusie.
Maar de wereld in jezelf leren opbouwen
als de enige werkelijkheid waarvan jij de zuiverheid kunt bepalen,
stelt je in staat een nieuw evenwicht te ontwikkelen
tegenover al dit uiterlijke geweld.

.

De uiterlijke wereld wil je onophoudelijk bereiken en vormen,
kneden en sturen.
In je is de wereld die je nog helemaal kunt ontdekken.
Het evenwicht tussen beiden universa
vind je door per keer dieper in deze eigen wereld door te dringen,
daar jouw eigenheid en echtheid te veroveren
zodat de schijn buiten
als vanzelf door je gewijzigde aandacht
minder grip op jou zal hebben.

.

Niets is bemoedigender
dan een uitweg te voelen uit wat uitzichtloos lijkt te zijn.
Laat je niet deprimeren
door het alom aanwezige
maar verbind je meer en meer
met het enkele
dat zich in je
tot jouw wereld wil ontwikkelen.

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Bemoediging (196)”

  1. lia :

    Dank je wel Theije voor al het moois dat je mij, en anderen weer schenkt! Wat een Oppepper!