Dat we het leven vaak ingewikkeld vinden,
komt niet door de omstandigheden
maar door het ontbreken van eenvoud in ons leven.
Ieder van ons kan in veelvoud eenvoudiger worden.

.

Veel houdt ons tegen,
veel houdt ons af.
Veel is niet duidelijk.
Veel is tegenstrijdig.
Veel is om niet door te komen, zo taai.
En dit vele bij elkaar is één mens.
Eén innerlijk vanwaaruit hij denkt, kiest, handelt.

.

In de vereenvoudiging van onszelf speelt onophoudelijkheid een cruciale rol.
Wie niet continu bezig is met de vereenvoudiging van zichzelf
zal één stap voorwaarts doen en twee achteruit beleven.
Het ingewikkelde haalt je dan steeds weer in
want het is een levend organisme geworden,
opgebouwd door vele gebeurtenissen
en tot reactief orgaan gegroeid
waar we alleen met nog meer geduld
dit verleden kunnen leren omzetten
in verheldering, ordening, begrijpelijkheid.

.

Het is geen voorrecht jezelf te kunnen begrijpen,
het is een oogst die na de goede duur
en de juiste inspanning zich aan jou zal openbaren.
Het is geen genade of toegeworpen gift
om je gevoel tot uitdrukking te kunnen brengen,
het is het gevolg van vele tijden
die opnieuw doorleefd zijn
en daarna door besef tot rust zijn gekomen,
tot dienaarschap zijn gesmeed.

.

Ons innerlijk is ons meest kostbare instrument.
We denken ermee,
we oordelen ermee,
we herinneren ons,
we verbinden ons,
we ervaren de liefde dankzij dit instrument.

.

Velen veronachtzamen dit kostbaarste en enige bezit
en denken de hoogste waarde toe aan het lichaam.
Zij die zo doen zullen later begrijpen
hoe ze zich hebben vergist.

.

Voor wie het voelt: word eenvoudig.
Haal elke dag een overbodigheid weg.
Of werk eraan deze op te sporen,
te doorgronden en te laten oplossen.
Overbodigheden zijn een hindernis voor de grote doorstroming.
Wat zijn we immers anders
dan een stromende onomkeerbaarheid?

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Bemoediging (187)”

  1. lia :

    Dank je wel lieve Theije voor dit mooie cadeau. Een verrijking!