Vrij word je door je begrenzingen achter te laten.
Geloof ze niet meer.
Verleen ze geen geldigheid.

.

Je kunt bijvoorbeeld denken dat je  over te weinig geld beschikt.
Dit ‘te weinig’ voel je dan als een begrenzing van je mogelijkheden.
Door dit zo te ervaren wordt deze begrenzing steeds definitiever,
als een muur die hoger en dikker wordt.

.

Begrijp dat de benoeming van je situatie
door jou wordt bepaald en in stand gehouden.
Zolang je denkt te weinig geld te hebben,
blijft het zo.
Je werkt er zelf aan mee
door dit te verdichten met je conclusies.

.

Wanneer je echter het geld dat je bezit
als uitgangspunt neemt voor hoe het nu is,
en je alle vergelijkingen en meningen er afhaalt,
blijft alleen het neutrale gegeven over.
Dit is wat je hebt.
Je zult zuinig moeten doen.
Dit ‘zuinig’ kun je opnieuw benoemen tot ‘nauwkeurig’.
Heel nauwkeurig met je geld omgaan
maakt dat je een andere scherpte ontwikkelt.
Dezelfde scherpte van iemand
die met een beperkt rantsoen toe kan.
Hij haalt er een soort genoegen uit als dat hem lukt.

.

De beperking stelt hem in staat
capaciteiten te ontwikkelen die heel waardevol zijn:
aandachtig zijn bij zelfs het meest eenvoudige voedsel,
dankbaar te zijn voor zelfs het geringste bezit.
Een andere wereld wordt meer en meer voelbaar:
de wereld waarin de eigen onafhankelijkheid
de werkelijkheid bepaalt
en niet de vergelijking met anderen
of de algemene mening die ongevraagd
van alle kanten zich aan je opdringt.

.

Draai elke beperking om.
Verander deze in haar werkelijke betekenis:
het vinden en ontwikkelen van een eigen,
geheel zelfstandige omgang
met dat wat nu in je leven speelt.

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Bemoediging (162)”

  1. Huibert :

    Precies op tijd zo’n geweldig advies. Dank je wel Theije.