Als kind speelde ik veel alleen.
Dit kwam door de geïsoleerdheid waarin ik me bevond:
in het verlaten en zomerse bos,
samen met mijn moeder
die daar vooral voor haar broze gezondheid was.

.

Ik leerde mezelf te vermaken.
Iets wat me makkelijk afging.
Zo maakte ik een kuil,
verzamelde allerlei insecten
en deed ze in het gat.
Dat was mijn dierentuin.

.

Ik zag hoe gezworen vijanden
niet meer naar elkaar omkeken
maar met één ding bezig waren:
hoe kom ik hier uit?
Zo leerde ik dat vrijheid
belangrijker kan zijn dan eten.

.

Het verlangen naar vrijheid
is in ieder mens aanwezig.
Vrij te zijn van beperkingen,
van invloeden,
van bemoeienissen.

.

Elk mens heeft in de loop van zijn evolutie
vele niveaus van vrijheid leren kennen.
Een ieder heeft daarin zijn eigen kwaliteit veroverd.
Vrijheid staat voor verruiming,
vergroting van mogelijkheden,
onafhankelijk kunnen zijn van wie of wat dan ook.

.

De reis gaat verder.
Op weg naar de volgende,
weer vrijere levensruimte.

.

Tegenover de vrijheid staat de macht.
Overheersing, angst, beperkingen.
Het verleden tegenover de toekomst.
Altijd zal de toekomst beter zijn dan het verleden,
eenvoudig omdat ondanks alle verkeerde keuzen
de ervaringen hun weg in ons innerlijk weten aan te leggen
om deze daarna om te zetten en te bundelen tot besef.
Vrijheid is daarmee ook:
het verleden als een voorbijheid begrijpen,
de toekomst als een volgende mogelijkheid te verwelkomen.

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Bemoediging (157)”

  1. Huibert :

    Beste Theije,

    Ze zijn allebei weer super! De stelling én de bemoediging!

    Met jouw werk geraak ik dieper en dieper in het begrijpen van het leven, mijn leven.
    Dank je wel.

    Huibert