Iedereen die beweert:
‘ik zou veel meer tijd met mijn gezin willen doorbrengen,
maar mijn werk staat het niet toe,’
houdt zichzelf en anderen voor de gek.
Hij doet voorkomen dat zijn werk een zelfstandigheid is geworden
die sterker is dan hij
terwijl de werkelijkheid is
dat het werk een keuze is,
zowel toen,
als nu,
als straks.
.

Het zijn de consequenties van deze keuze
die zich opbouwen tot een schijnbare gevangenis
waar je niet meer uit kunt komen.
Maar de keuze blijft
en daarmee de comfortabele lafheid die voortduurt
of de sobere moed die geboren wordt.

.

(c) Theije Twijnstra