De beste manier om geluk te dragen
is te begrijpen dat geluk altijd als een klein,
pasgeboren vogeltje is.
Breekbaar,
omgeven door vele gevaren,
onafwendbaar de tijd tegemoet gaand.
Zo heel voorzichtig dragend,
maar niet krampachtig
of je er over opwinden dat het zo geweldig is
maar ingehouden,
bedeesd bijna,
is het je taak
dit vogeltje terug te brengen
naar het nest waaruit het gevallen is.
Zul je het kunnen vinden?
Zul je op tijd zijn?
Het geluk kijkt je met kleine,
pasgeboren oogjes aan.
Het vertrouwt jou zijn kwetsbaarheid toe.
Nu goed opletten.
En tegelijk vol van weten zijn.

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Bemoediging (96)”

  1. lia :

    Dank je wel lieve Theije! Wat liefdevol!!