Laten we niet vergeten dat we nooit alleen zijn.
In aards opzicht kunnen we alleen zijn,
in de werkelijkheid van het geheel zijn we dat nooit.
In de goede betekenis worden we gesteund door hen die zich met ons verbonden voelen.
In waarachtigheid en aandacht zich ons lot aantrekken,
(zonder zich daarop voor te staan),
en ons willen dragen waar het mogelijk is.
Dit is een mooie gedachte:
dat er iemand is,
een man of een vrouw,
ergens in die gebieden waar de aarde nog weinig van weet,
die zich om ons bekommert als een ware vriend of vriendin.

.

We kunnen ons erg alleen voelen,
verdrietig, verbannen, onbegrepen of verward,
maar ons dan te herinneren dat we er niet alleen voor staan
maar dat we hulp kunnen vragen.
Een beroep mogen doen op die onzichtbare medereiziger
die alleen het juiste met ons voorheeft.
En dit ook kan waarmaken
omdat deze net iets verder is dan wij.
Kunnen we ooit genoeg doordrongen zijn van deze werkelijkheid?

.

Maar ik zie niks! roept de mens.
Maar ik voel niks! beweert hij vervolgens.
Hoe moet ik daarop vertrouwen als ik nooit iets merk?

.

Je kunt pas iets merken als je je aandacht erop richt.
Vele kleine bloemen groeien tussen de stenen op het trottoir,
zo ook zingen vele vogels de mooiste melodieën
terwijl de mens zich afsluit en gericht is op een andere wereld.
Is het dan terecht om te zeggen:
ik zie de bloem niet, ik hoor die vogels niet?

.

Zo ook zal deze ongeziene medereiziger alleen opgemerkt kunnen worden
als we ons openstellen voor diens aanwezigheid en inwerking.
Eén ervaring van verbondenheid kan genoeg zijn
om die onzichtbare daarna nooit meer te vergeten.
Ik spreek niet uit boeken, cursussen, aangeleerde verhalen,
maar alleen uit eigen beleving.
De enige werkelijkheid die ik een ieder gun.

.

(c) Theije Twijnstra

2 Reacties op “Bemoediging 89”

  1. louise :

    Zo ontroerend en waar!!

  2. lia :

    Zo ervaar ik het ook wetende dat je niet alleen bent en altijd gevoel hebt er iemand is die je dag en nacht bijstaat!
    Mijn grote Geestelijk Leider, wat geeft hij mijn vertrouwen.
    Dank je wel Theije dat je er weer was met deze mooie tekst!