Hou ermee op jezelf te excuseren.
En te denken dat je er niets aan kunt doen.
Het is een zwaktebod van de bovenste plank.
En bovendien uitermate ineffectief.
Nee, doe het tegenovergestelde.
Reken je alles aan.
Zeg het je toe.
Daarmee maak je jezelf ten volle verantwoordelijk
voor wat er in je leven gebeurt.
En met deze groeiende verantwoordelijkheid
maak je je per dag losser van anderen en van externe invloeden.
Zolang je jezelf blijft uitnodigen nog inventiever,
nog eerlijker, nog sterker, nog zelfstandiger te willen worden,
zul je merken dat er om je heen een vrije ruimte ontstaat
als de uitglans van je levenshouding.
Deze vrijere ruimte zal groter en groter worden
naarmate jij in staat bent alles wat je gebeurt
als leerstof op te merken voor je eigen groei.
Succes!

.

(c) Theije Twjnstra

Eén Reactie op “Bemoediging (75)”

  1. lia :

    Geweldig Theije Dank je wel!! Wat een geestelijke duw in mijn rug. Ik kan weer verder op mijn pad!