Het je beroepen op eeuwenoude teksten
zoals die uit de torah, de bijbel of de koran,
en daarmee te denken
je de hoogste wijsheid en waarheid te kunnen toe-eigenen,
is in directe tegenstelling tot de schepping zelf.
Deze is immers,
zonder één seconde oponthoud,
bezig zich te ontwikkelen.
Je vasthouden, verschansen achter en beroepen op deze epistels
is religieus omschreven,
in wezen ‘een zonde’.
Elke levensvorm,
hoe ongelukkig of moeilijk dit vaak ook verloopt,
is onafgebroken bezig verder te komen
en zich te ontwikkelen tot een hoger plan.
De ontkenning van deze doorgaande werkelijkheid
is tegelijk de vernietiging van al het wonderlijke
dat zich ondertussen afspeelt.
Al het goede en waarachtige
stelt het zonder vaste datum, onwrikbaar gelijk
of eeuwig onveranderlijke notatie.
De wijsheid bevindt zich juist
in het vermogen mee te kunnen gaan.
Hoe onbekend en pasgeboren deze weg ook is.

.

(c) Theije Twijnstra