Als een kat zich wil herstellen, kauwt hij gras.
Hij ‘weet’ instinctmatig welke stoffen hij nodig heeft
om zijn lichaam te harmoniseren.
Dezelfde vermogens schuilen ook in ieder mens.
Niet zozeer om gras te eten maar wel om vanuit een eigen regulerende kracht
tot genezing of evenwicht te komen.
Maar om deze vermogens te kunnen aanspreken,
zullen we eerst de weg ernaartoe moeten vrijmaken.
Tot waar zijn we in staat onszelf te genezen?
Of beter geschreven:
tot waar zijn we in staat ons zelfgenezend vermogen te activeren?
Tot hoever kunnen we onze actieve deelname aan deze vermogens vergroten?
Zowel fysiek als mentaal?
Ziehier de vele vragen die we in onszelf kunnen onderzoeken
op hun aanwezigheid of afwezigheid.
Is het niet onze verantwoordelijkheid
onze voorraad aan eigen genezingsvermogen te ontwikkelen?
Is de (vaak overbodige) afhankelijkheid van artsen,
psychologen en andere begeleiders in werkelijkheid
geen broedplaats van vele zwakheden en bevattelijkheden?
Een bewaarplaats van verwaarloosde en niet gebruikte mogelijkheden?

.

(c) Theije Twijnstra