Opnieuw en opnieuw
zullen we tot een onafhankelijk standpunt moeten terugkeren.
De onafhankelijkheid van dit standpunt zal altijd relatief zijn,
passend bij ons ontwikkelde besef.
Maar hoe klein of groot onze onafhankelijkheid ook is,
het is de enige grond die we de onze kunnen noemen.
De enige gedachten die we oprecht beleven,
de enige daden die geen schade berokkenen.
Onze onafhankelijkheid vertegenwoordigt
het koninkrijk van ons doorleefde bewustzijn.
Dat deel van ons innerlijk
waar we het lelijke tot lessen hebben getransformeerd
en tot echtheid hebben omgesmeed.
Het is daar waar we onze onafhankelijkheid
voor het eerst tegenkomen en voelen:
dit is wie ik werkelijk ben.
Het stelt nog bijna niets voor,
maar wat ben ik blij
dat ik dit kleine stukje van mezelf
al tot dit punt heb kunnen ontwikkelen.

.

(c) Theije Twijnstra