Veel blijft ongezegd.
De lieve vrede willen we graag bewaren.
Maar met diezelfde lieve vrede sluipt ook de halfheid naar binnen.
De onechtheid die zich opbouwt.
En met de onechtheid de ontkenning van onszelf
en de miskenning van de ander.
Daarom is het beter meer tijd te nemen
om de juiste woorden te vinden.
Juiste woorden liggen vaak dieper in ons gevoel verborgen.
We gebruiken dit niveau van werkelijkheid meestal maar weinig.
Maar als we de tijd nemen na te denken over wat ons dwarszit
en we oefenen in alle beslotenheid onze gedachten,
voeren in alle stilte gesprekken met hen die het aangaat,
dan zullen we op een zeker moment,
misschien pas na tien keer deze dialoog in onszelf te hebben geoefend,
die woorden vinden die precies weergeven wat we bedoelen.
Woorden, die behalve heel helder en heel evenwichtig,
ook mild en zonder verwijt kunnen worden uitgesproken.
En als het moment aanbreekt
dat we deze dialoog tot uitvoer willen brengen,
we dan zullen erkennen:
er is een veel ruimere werkelijkheid in ons die we te weinig gebruiken.
Een werkelijkheid,
die zowel onszelf als iedereen waarmee we te maken hebben,
zo veel meer recht kan doen!

.

(c) Theije Twijnstra