Dit is het leven en het zal niet eenvoudig zijn.
Maar dat het ingewikkeld lijkt, komt niet door het leven, hoe graag we dit ook willen geloven.
De ingewikkeldheid wordt veroorzaakt door onze reacties op datzelfde leven.

.

Wanneer je huis in brand staat, ren je naar buiten.
Je probeert wat leeft nog mee te nemen.
En als al het levende veilig is, probeer je misschien nog wat dode dingen mee te nemen.
Dingen die voor jou van waarde zijn.
Herinneringen misschien.
Of een ander dierbaar bezit.
We zullen doen wat we op dat moment nog kunnen doen.
Tot het punt is bereikt dat we niets meer vanuit dat brandende huis kunnen nemen.
We zullen het achter moeten laten.
Toezien hoe het door het vuur tot verleden zal worden gemaakt.

.

Dit principe van: gevaar, redden wat er nog te redden valt en wegwezen, zal ons keer op keer in vele vormen duidelijk willen maken dat we iets moeten veranderen.
Waarom moet ons huis afbranden?
Waren we te onvoorzichtig met de elektriciteit?
Te nonchalant met kaarsen of andere brand veroorzakende dingen?

.

Gelukkig zal het meestal geen brand zijn dat ons iets duidelijk probeert te maken.
Waar zijn we nu?
Wat hebben we bereikt?
Kunnen we langs deze weg verder komen?
Moeten we een andere nemen?
Waarom lukken de dingen niet?
Waarom zit alles zo tegen?

.

(Eigen foto)

.

We kunnen onszelf vele vragen stellen, maar het belangrijkste is dat we daarna vooral goed zullen moeten leren luisteren naar de antwoorden die omhoogkomen.
Gevaar is geen noodzakelijk kwaad, maar een uiterste middel ons op andere gedachten te brengen.
Brand is geen natuurverschijnsel, maar een vorm die ons tot handelen zal aanzetten.
Kunnen we leren eerder in actie te komen?
Voor de brand zal uitbreken?
Voor er brandgevaar kan ontstaan?
Wat smeult er nu?
Wat broeit er al een tijdje?
En wat doen we ermee?
Laten we het nog maar even sudderen?
Hopen we stilletjes dat het vanzelf over zal gaan?
Zal verdwijnen?
Dat we geen keuzen zullen hoeven te maken?
Of pakken we het aan?
Hoe leef ik?
Wat doe ik?
Waar geef ik aandacht aan?
Wat vind ik echt belangrijk en wat eigenlijk helemaal niet?
En voer ik dit onderscheid ook uit?
Maak ik het waar?

.

Het is goed jezelf elke dag een vraag te stellen.
En om te achterhalen wat er zich nu in je afspeelt als ontwikkeling.
Wat er maar niet verandert terwijl je er alles aan hebt gedaan.

.

Het leven is een experimenteerplaats.
Veel zullen we al doende moeten leren.
Achteraf zullen we het beter begrijpen.
Vooraf zullen we vooral moeten vertrouwen op dit achteraf.
Dat het ons zal duidelijk maken waarom we eerst vooral moesten vertrouwen.
Dat deze overgave niets anders was dan een dieper verlangen van onszelf.

.

Altijd zijn we het zelf.
Op vele niveaus hebben we met dit geheimzinnige zelf te maken.
Het heeft het beste met ons voor.
Dat wat het ons moeilijk maakt, is precies dat wat ons wil bevrijden.

.

Maar eerst zullen we erachter moeten leren komen dat alleen vertrouwen dit schijnbaar moeilijke kan ontmaskeren als een wezenlijk deel van onszelf.
Het deel dat verder wil.
Dat groeien wil.
Dat weet dat er meer mogelijk is.

.

Moeilijkheden ontstaan niet om ons neer te sabelen, maar om ons open te breken.
Zodat we erbij kunnen.
Zodat de verborgen inhoud zich van alle kanten en in alle kwaliteiten en mogelijkheden aan ons kan laten zien.

.

Theije Twijnstra