In Zuid-Amerika is een land waar veel koeien door jaguars worden aangevallen.
De kalfjes zijn de dupe, de boeren zijn kwaad.
Ze schieten de jaguars dood.

.

Zoals zo vaak is de werkelijkheid gelaagd.
De jaguar lijkt hier de schuldige te zijn.
Als hij nu van die kalfjes af zou blijven, was er niets aan de hand geweest.
Dan zou de jaguar lang en gelukkig kunnen leven.
En de boeren en hun kalfjes ook.

.

El Criollo-stier, foto: NRC

.

Maar gekeken vanuit een diepere laag zien we dat het gedrag van koeien in de loop der tijd is veranderd.
Ze worden zo gevoed en beïnvloed dat de natuurlijke instincten bijna geheel verdwenen zijn.
In deze staat voldoen ze beter aan allerlei commerciële mogelijkheden zoals meer vlees- of melkproductie.
Van het oorspronkelijke koeiengedrag blijft nog maar heel weinig over.
Zo hard mogelijk wegrennen bij gevaar en jezelf redden boven alles, dat is nu nog het enige wat deze koeien kunnen verzinnen.
Een houding die ook bij mensen meer en meer wordt waargenomen.

.

Gemak, te veel voedsel en te weinig natuurlijke uitdagingen kweken een mensensoort die voor de commercie uitermate geschikt is.
Angstige mensen kopen troost, zekerheden, afleiding.
Geen wonder dat onverwachte tegenslagen bij steeds meer mensen maar één reactie opwekt: wegwezen.
Vluchten in drank of andere ‘genoegens’.
En daarnaast een steeds hartgrondiger klagen over anderen en het bestaan.

.

In Zuid-Amerika hebben ze het probleem inmiddels opgelost.
Ze werken nu met een koeienras (El Criollo) dat veel natuurlijke eigenschappen heeft behouden.
Dan maar minder vlees- of melkopbrengst.
Bij deze soort bevallen de drachtige wijfjes staande, rennen de kalfjes na korte al met de kudde mee en patrouilleren de stieren voortdurend om de hele groep heen om de jaguars op afstand te houden.
Iedereen gelukkig.

.

Nu wij nog: stoere vrouwen die alleen bij uiterste noodzaak nog een verdoving willen tijdens de bevalling, maar die vooral de pure kracht van een nieuw leven willen ervaren.
Niet om zichzelf te pijnigen maar om te weten wat het is: erbij te zijn.
Kinderen die opgevoed worden in de niet-zeuren-modus: opstaan, meehelpen, volhouden, doorgaan!
En vaders die mannen zijn en de zaken aanpakken.
Moedig, origineel, doortastend en vol van gloed voor het goede.

.

Weg met het geneuzel over vreemdelingen en alle andere ‘jaguars’ in ons leven.
Leve de ontwaking van alle zelfvoorzienende capaciteiten van elke vrouw, man en toekomstig volwassene.

.

Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Leven (42) El Criollo”

  1. lia :

    Wat heb je mij weer ontroerd! Heel veel dank, dit was een geweldige goede zet in mijn rug! Ik kan weer vooruit!