De gezichten van deze twee spreken van een universeel verhaal.
Het verhaal van Faust die zijn ziel aan de duivel verkocht.
Zelden tref je dit gegeven zo helder uitgedrukt als hier.

.

Foto: Alkis Konstantinidis/Reuters

..

Tegen je geweten ingaan heeft vele niveaus.
Maar zo tegen je geweten ingaan dat er definitief iets knakt in je innerlijk, maakt de mens minder dan de helft van zichzelf.
Goed, je hebt een zak met geld maar hoe verder te leven in vrijheid?
Hoe op te staan in lichtheid?
Hoe nog te spreken van integriteit, echtheid, consequentie?

.

Op vele manieren zal het bestaan ons beproeven op onze innerlijke maatstaven.
Vele vergissingen zullen we begaan.
Talloze fouten zullen we veroorzaken.
Soms zullen we het een en ander kunnen herstellen.
Soms rest de spijt als een definitieve grens tussen de tijd dat je nog lichtvoetig was en overmoedig,
en de tijd van nu.
Wat ging er mis?
Wat voelde je toen je merkte dat het de verkeerde kant opging en hoe sterk was je hoop tegen beter weten in?

.

We zijn erbij, we doen ons best, we weten dat we niet feilloos zijn.
Hoe groter onze verantwoordelijkheid wordt, hoe moeilijker het is authentiek te blijven, onaangetast in overtuiging en gewetensrichting.
Idealen vragen een vaste grond.
Leiding te geven aan een volk is per definitie het eigen geweten zo sterk maken dat het inspireert, mensen over ravijnen draagt als hadden ze vleugels.
Of is ditzelfde geweten versplinteren in duizend compromissen zodat een ieder een flinter beleeft.
Politiek als het meest effectieve oplosmiddel van het eigene.

.

Hoe had het dan gemoeten?
Was er een andere weg?
Oorspronkelijk had Tsipras gekozen voor een nieuwe koers.
Deze richting ging dwars tegen die van Europa in.
Dan is het consequent Europa te verlaten en vanuit een eigen vrijheid, hoe moeilijk en arm ook, het land weer op te bouwen.
Niet willen bezuinigen en wél bij Europa willen blijven, veroorzaakt een zigzagkoers.
Daarmee kun je geen enkel land bereiken.
Laat staan een nieuw begin.
Had hij zijn geweten in een rechte lijn gevolgd, dan had hij mensen kunnen inspireren tot nieuwe moed, tot nieuwe onafhankelijkheid en zou de kans het grootst zijn geweest het begin van een nieuw en herboren Griekenland mee te maken.
Hoeveel zou van dit gebeuren uit kunnen gaan!
Hoe zouden de ogen van het vermoeide, arrogante Europa uitpuilen van ongeloof en een verontrustende twijfel over haar eigen functioneren en gevolgde koers!

.

Nu is de oude Griekse dame voor even gered.
Ze sukkelt nog wat jaartjes door.
Maar echt beter wordt ze niet meer.
Het hart is er uitgesneden.
Op de plaats waar het geweten zat, staat een zak met euro’s die even snel weer leeg zal raken als de volgende oplossing effectief zal zijn.

.

Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Leven (25) Faust”

  1. Huibert :

    Wat een voortreffelijke analyse Theije.
    Geeft extra kracht om op mijn eigen geweten en eigenheid te letten.
    Waar vergeet ik wie ik ben, hoe moedig durf ik te zijn op het moment van beproeving?

    Heel veel dank voor dit heldere en stimulerende betoog.