Twee zijden zullen we beleven.
De sterke zijde en de zwakke zijde.

.

De sterke bevindt zich in ons.
De zwakke bevindt zich aan de rand van ons.
Zo lijkt het alsof het zwakke alleen van buiten komt, maar dat is niet waar.
Het zwakke is weliswaar om ons heen maar dan vooral daar waar we zelf al zwak zijn.
Zwakte zoekt zwakte, zoals een hond een hond zoekt en geen koe of een vis.

.

Dubbel is dus het zwakke; van buiten en in onze buitenkant.
En enkel is het sterke; het is in ons en het heeft aan zichzelf genoeg.
Het is geconcentreerd en niet verwaaid en versnipperd.
En altijd onafhankelijk.

.

Wanneer we naar het sterke luisteren, voelen we ons goed en zeker.
We zijn afgewogen in ons besluit, doordacht in ons gemoed.
Meestal hebben de zwakke zijden meer invloed op ons leven.
We zijn vatbaar voor het zwakke en gaan er in mee.

.

Om ons is veel zwak aanwezig.
In de vorm van mensen die gefrustreerd zijn, ontgoocheld, verdrietig, alleen, boos.
In de vorm van invloeden die ons willen gebruiken voor hun plannen, zichtbaar en onzichtbaar.
Dit is het speelveld van ons leven.
Wie zich te weinig met het sterke van zichzelf verbindt, wordt vanzelf zwakker.
Hij voelt dat zijn energie afneemt, zijn vitaliteit verdwijnt, het lichte al lang niet meer beleefd is.

.

Te lang in de buitenkant verblijven en daar maximaal in verbinding met het buitenste van het bestaan zijn, geeft veel onrust, leegte en vervreemding.
Daarom is het verstandig regelmatig naar het sterke te gaan dat in het centrum van je wezen is.
Dit sterke is verkoelend voor onze verhitte emoties en verlangens, dit vermogen maakt rustig en duwt de chaos langzaam steeds verder naar buiten.
Het sterke ordent: het belangrijke hier en het onbelangrijke daar.
Het mooist is als je deze kracht mee naar de rand kunt nemen.
Daar zal ze alle zwakten aanmoedigen zich naar hun kern te keren.
Ze zal zeggen: in de kern is elke zwakte een kracht.
En de zwakten zullen haar aankijken en niet geloven.
Maar op de een of andere manier zal de kracht hen wel aan het denken zetten.
De kracht zal daarna teruggaan naar haar centrale plaats.
Ze zal weten: nog denken de zwakten zichzelf een zelfstandigheid toe en menen ze hun eigen weg te kunnen gaan, maar omdat ik ze heb aangekeken, zullen ze zich mij herinneren.
Daarna zullen ze gaan twijfelen.
En weer later zullen ze zich keren naar hun kern.

.

Wie regelmatig zijn krachten bezoekt, weet: het is waar, uiteindelijk wordt iedere zwakte een kracht.

.

Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Leven (24) Twee zijden”

  1. louise :

    Prachtig.zoals jij het iedere keer weer verwoorden kunt zodat ook wij het begrijpen.