Het gevaar van woorden is
dat het woorden blijven.
Dat ze niet uitgroeien
tot daden
maar in papieren plannen
blijven steken
als boten in een wierend water
die trager en trager
vaster en vaster
voor- noch achteruit
links noch rechts
kunnen voortbewegen.

.

Woorden dienen te varen,
te vliegen,
te zinderen,
te stormen,
te stromen.
Dat is hun aard.
Woorden zijn een uitkomst
van een ervaring
die eerst is beleefd
daarna is gevoeld
en vervolgens tot besef
is gekomen
om daarna in een weten
in een stil weten
wil overgaan.
Zulke woorden
zeilen over het water
en iedereen die ze hoort
of leest
wil met ze mee.
Zo vrij gaat hun inhoud
zo uitnodigend is hun vorm.

.

Alle andere woorden zijn misbruiksels
half gekauwde waarheden
geadopteerde wijsheid
fijngemalen kennis
die niet wordt doorgeslikt
maar alleen met de tong
wordt beleden
en door het hart
wordt vermeden.

.

Woorden slingeren zich
over de wereld
van alle kanten bereiken ze ons
de meeste zonder enige betekenis
noch waarde
ze verplaatsen ijdele lucht
die per adem leger wordt.

.

Woorden verdienen veel witregels
stilten voordat men spreekt
zwijgingen nadat men heeft gesproken
en dan
nog meer stilte
voordat het volgende klinkt.

.

Hoeveel woorden
gaan als plastic vlaggetjes
door het bestaan
wapperend als glazen vingers?
Ze waren en ze gingen weer.
Was dat een woord?
Was dat een mens?
Was dat een leven?
Ach, er klonk iets
ik heb het niet verstaan.

.

Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Leven (23) Woorden”

  1. Maria B. :

    Supersubliem!