Er is sprake van een verborgen ‘dictatuur’ in de maatschappij.
Deze wordt heel subtiel en steeds fijnmaziger doorgevoerd.
Wie er niet naar handelt, wordt zachtjes buitengesloten.
Hij wordt als naïeve paria gezien en buiten het normale geplaatst.
Hij wordt niet meer serieus genomen en soms zelfs negatief, gevaarlijk, kwaadaardig genoemd.

.

Deze dictatuur suggereert bijvoorbeeld: “Orgaandonatie is een daad van menselijkheid.
Wie hieraan niet wil meedoen, is geen sociaal, weldenkend lid van de gemeenschap.
Hoeveel mensen wachten niet op organen en hoeveel leed wordt niet onnodig veroorzaakt door deze weigeraars?
Iedereen die doodgaat en over goede organen beschikt, zou deze moeten afstaan.
Dan neem je je verantwoordelijkheid.”

Lesmateriaal middelbaar onderwijs

.

Ook beweert ze:”Euthanasie is een recht.
Niemand hoeft in onwaardigheid te sterven.
Het leven is van de mens, niemand anders heeft hier iets over te zeggen.
Daarom, moet euthanasie voor jong en oud op elk levensmoment toegepast kunnen worden.
Dat is niet alleen een recht, maar bovenal een teken van beschaving.”

.

Dit zijn maar twee voorbeelden die door deze invloed worden gepropageerd.
Het zijn vaak geen neutrale mogelijkheden meer die worden aangeboden, maar emotionele voorkeuren die dwingend worden aanbevolen.

.

Iedereen moet helemaal zelf weten of hij of zij een abortus wil ondergaan of uitvoeren.
Of voorstander is van euthanasie of orgaandonatie.
Een ieder heeft daarin een eigen verantwoordelijkheid.
Mij gaat het om de bijna missionarisachtige houding van de voorstanders en hun afkeer van hen die een andere mening zijn toegedaan.
“Als je deze ontwikkeling niet aanvaarden kunt, loop je wel heel erg achter.”

.

Bovendien wordt de illusie gecreëerd dat je alleen tegen euthanasie kunt zijn als je gelovig of conservatief of beide tegelijk bent.
Kan iemand zonder religieuze motieven toch tegen euthanasie zijn?
Is dit mogelijk? zo vraagt de dictatuur zich af.

.

Nog ingewikkelder wordt het als je homoseksualiteit als iets natuurlijks ziet terwijl je tegelijkertijd tegen abortus bent.
Hoe moet dit met elkaar rijmen?
“Als je tegen euthanasie bent, en ook tegen abortus, dan moet je toch tegen homoseksualiteit zijn?
Dat kan toch niet los van elkaar bestaan?
Het kan niet anders of zo’n iemand is psychisch gestoord.
Hoe zullen we die persoon diagnosticeren?”
Wellicht dat de afvallige als sociaal-gedeformeerd of maatschappelijk gedesoriënteerd wordt gezien.

.

Onze kennis van leven en dood reikt nog niet ver.
We weten nog te weinig over de gevolgen van onomkeerbare ingrepen.
Te doen alsof we al over deze informatie beschikken door te stellen dat er geen leven na het lichamelijke bestaan mogelijk is en dat de betekenis van ernstig lijden alleen maar als mensonwaardig zou kunnen worden geïnterpreteerd, maakt dat onafhankelijk onderzoek meer dan noodzakelijk is.
Zodra ongeschreven maatschappelijke invloeden de richt- en zichtlijnen worden van een beschaving, wordt de onbevattelijke rijkdom van het leven schromelijk tekortgedaan.

.

Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Leven (21) Dictatuur”

  1. Maris :

    Regelmatig bezoek ik uw site. Groot respect voor uw visie. Ik put er veel hoop en troost uit. Ik geef toe het niet altijd eens te zijn met uw kijk op abortus, euthanasie en crematie, maar kan uw standpunt wel begrijpen, respecteren en waarderen. Omdat het me toch weer tot verder denken uitnodigt. Dank u wel.