Als er een tijd terug een ramp gebeurde, keerde het staatshoofd van een buitenlands bezoek pas terug naar zijn land als het een grote ramp betrof.
Voor minder deed hij het niet.
Er moesten toch wel minstens honderd slachtoffers zijn.
In deze dagen keert een regeringsleider aanmerkelijk sneller terug van een buitenlands bezoek.
Soms is één dode (onthoofd weliswaar) al genoeg om een president terug te laten keren.
En daarmee maakt hij duidelijk dat de wereld in het algemeen en zijn land in het bijzonder, erg angstig is geworden.

.

Het staatshoofd of de premier keert terug om het volk bij te staan.
Het volk, c.q. zijn ‘kinderen’, zijn getraumatiseerd.
Dus als leider kun je ze niet zomaar even alleen laten.
Een land wordt een gezin met bange, onrustige kinderen die vooral niet in paniek moeten raken.
Het volk is bang voor alle dreigingen, maar een leider is nog banger dat hij het zaakje niet meer in de hand kan houden.

.

De angst neemt toe en het vermogen ermee om te gaan, neemt af.
Oplossingen worden brozer, compromissen gedetailleerder en hebben een steeds kortere werkzaamheid.
Regeren wordt meer en meer paniekbeheersing.
Paniekbeheersing zal overgaan in referenda want als de leider er niet meer uitkomt, moet het volk maar beslissen.
Referenda zullen overgaan in opstanden, daarna burgeroorlogen, wanorde, ontmanteling van het commerciële tijdperk.

.

Wat te doen?
Zijn er mogelijkheden voor wie zich niet in deze maalstroom wil laten meesleuren?
Eenvoudig omdat ze alles zien aankomen en er nu nog minder aan willen deelnemen?

.

Er blijft maar één schuilplaats over: de ruimte van je eigen wezen.
Daar is nog een wereld te betreden, een heelal te verkennen.
Sta niet boven al het gedoe, maar sta erbuiten.
Blijf vrij van reacties op deze mondiale aftakeling die onvermijdelijk zal plaatsvinden omdat de oude vrije markteconomie een gevangenis heeft voortgebracht.
Een gevangenis van vele ontheemden, in de steek gelatenen, verworpenen, leegvoelenden, angstigen, teleurgestelden.
En aan de andere kant een paar superrijken die zich lang als ’slim en handig’ hebben weten te verkopen, maar die de werkelijke krachten zijn die deze ontmanteling hebben veroorzaakt.
Niemand is onschuldig.
Alleen sommigen wat meer dan anderen.

.

Laat deze oude wereld aan zichzelf sterven en betreed je eigen onbevattelijke universum.
Zo zul je ook de eerste zijn die straks, vrij gebleven van het opgewaaide stof en het gruis van het houvast, de nieuwe stilte zal kunnen binnengaan.
Een stilte die als vanzelf het volgende stadium van de evolutie zal laten zien.

.

Theije Twijnstra

2 Reacties op “Leven (19) Terugkeer”

  1. louise :

    Zo mooi en zo waar. Dankjewel.

  2. Ineke :

    Dank je wel hier ben ik al een tijdje mee bezig om alles wat er in de wereld gebeurt buiten mij zelf te laten.
    Dank je wel voor de bevestiging.