Ze komen aan,
naakt, hongerig en zonder enig besef
van waar ze zijn terechtgekomen.
En als ze weer gaan,
jaren later,
zijn ze goed gekleed,
voorzien van middelen en plannen
en een gevoel veel te kunnen
of in ieder geval alles beter te weten.
Opvoeden is vooral iemand voorbereiden
weer weg te gaan.
Elke dag een stap uit elkaar.
Elk uur een andere wereld
die ertussen groeit.
Kinderen zijn niet om te houden
maar om aan zichzelf te geven.
Ze zullen er even zijn,
reisgenoten,
‘moet je ook die kant op?
Dan kunnen we even samen gaan.
Ben je waar je wezen wil?
Dan heb het verder goed!
Onze samentijd heeft ons allebei
tot hier gebracht.’

.

Theije Twijnstra

2 Reacties op “Moeder en kind (46) (slot)”

  1. Maria B. :

    Dank u wel Theije voor de rijkdom, de ontroering, de schoonheid, de werkelijkheid die u ons gegeven hebt met deze prachtige serie over moeder en kind.
    Ik ben samen met deze teksten op reis geweest in mijn verleden als moeder en als kind.
    Ik heb nog ontzaglijk veel te leren, maar uw werk helpt hierbij en is mij tot grote steun en bemoediging.
    Dank u, dank u ten diepste.

  2. lia :

    Oprecht heel veel dank voor al het mooie en goede wat je mij persoonlijk hebt gegeven. Ik kan verder gaan op mijn pad en moet nog “”heel veel doen en werken”voordat ik het eindpunt genaderd ben.
    Al het goede komt jou toe!