Vaak denken we dat we in staat zijn
ons kind gelukkig te maken.
We staan er meestal niet bij stil
dat dit verlangen een illusie is
zolang we niet begrijpen
dat we eerst onszelf
gelukkig moeten maken.
Niet op een zelfzuchtige manier
maar door ons af te vragen
vanuit welk gevoel we zo graag willen
dat een ander gelukkig is.
Zijn we zelf niet gelukkig genoeg?
Of willen we dat de ander net zo
gelukkig is als wij zijn?
Geluk ontstaat door het gebruik van kracht
en niet als gevolg van zwakte.
Wanneer we ons kind ongelukkig zien
omdat het vecht, verdrietig is of eenzaam,
dan rest aan ons de vraag:
wat kunnen we doen om het sterker te maken?
Door te helpen of door hem op zijn kracht te wijzen?
Door medelijden of door het te stimuleren
zich in alle onafhankelijkheid te ontwikkelen?
Zodra we ons richten op de kracht van ons kind,
verandert ons verlangen hem gelukkig te maken
in het verlangen hem sterk te maken.
Hoeveel ruimer is dit gevoel.
Hoeveel meer recht doet het
aan wat er werkelijk mogelijk is!

.

Theije Twijnstra