Wanneer we de kleine eicel zien,
ontstaat als vanzelf de vergelijking met een planeet
in een universum.
De ontwikkeling van cel tot voldragen kind
geeft daarmee de weg weer
die we allen zullen beleven:
de weg van de vervulling
waardoor we alles van het bestaan zullen begrijpen,
al wat is tot ons hebben gemaakt,
ermee versmolten zijn geworden
en wel zo één
dat universum en wij
in elkaar zullen opgaan,
precies zoals het kind ten slotte
de gehele baarmoeder in beslag heeft genomen
en zich daarna opmaakt
voor een volgend niveau van bestaan.

.

Theije Twijnstra