Hoe weet je of je kind in nood is?
Je bent jong als ouder,
onervaren,
het is het eerste kind en het huilt en huilt
en blijft maar huilen.
Een klein kind huilt gemakkelijk
maar hoe herken je dat het menens is?
De hele nacht gaat het huilen door.
Artsenpost gebeld.
‘Gaat u morgen maar naar de huisarts.’
De volgende dag de huisarts gebeld:
‘Vanmiddag om half vier.’
En al die tijd, op één uurtje slapen na,
huilde dit kind.
Ten einde raad schoonmoeder gebeld:
Wat moeten we doen?
Gelukkig was het een kordate schoonmoeder:
‘Kind oppakken en direct naar de huisarts.’
Ze deden dit en daar bleek dat het kind
meteen naar het ziekenhuis moest.
Infectie in de longen.
Vijf dagen in coma gebracht,
en na een kritieke periode is
uiteindelijk alles goed gekomen.
Het belang naar je gevoel te luisteren
is altijd aanwezig.
Soms zelfs van levensbelang.
Luisteren naar je gevoel is gemakkelijk gezegd,
maar hoe doe je dat?
Door duizend keer per dag
stil te staan bij wat erin je omgaat
en bij elke keer,
wat je ook in jezelf opmerkt,
lichtheid of zwaarte,
droefenis of ontwikkeling,
om bij elke keer te besluiten:
dit ben ik
wat ik nu voel is wie ik nu ben.
En als ik droevig ben,
zal ik mijn droefheid aanvaarden.
Als ik lichtheid zie,
zal ik mijn lichtheid omarmen.
De kunst om naar je gevoel te kunnen luisteren
is het gevolg van de opbouw in ontmoetingen
die je met jezelf hebt gehad.
We zijn alleen afgescheiden van onszelf
door alle keren dat we ons gevoel hebben genegeerd
en daarin blijven volharden.
We zullen goede luisteraars worden
(en daarna goede doeners)
door alle keren dat we ons gevoel
als onze identiteit durven erkennen.

.

Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Moeder en kind (25)”

  1. Alexander :

    Heel duidelijk en mooi geschreven. Dank hiervoor!