Elk kind dient ons.
Laten we dan ook elk kind dienen.
Ons kind dient ons omdat het zich laat zien
voordat het weet dat het iemand is.
Dit zijn zeldzame momenten van onbesmetheid.
Hoe snel gaan die voorbij!
Daar is het kind
en het is nog van zichzelf.
We kijken ernaar en denken onwillekeurig
aan onze eigen kindertijd.
Ook wij waren eens zo onvervormd en vrij van elke beperking.
Hoe dienend is het kind aan ons op die momenten.
Even maar, de tijd vliegt,
de vervorming en besmetting zijn onvermijdelijk.
We noemen het aanpassing, sociaal gedrag
en hebben nog vele andere namen.
Maar hoe dan ook:
dit prille en zuivere verdwijnt.
We hebben het als ouder even mogen zien.
Wat doen we ermee?
Maken we er een besluit van?
Zullen we onszelf in waarachtigheid betrachten?
In onbesmetheid willen ontwikkelen?
Wie zo doet,
dient zijn kind.
En daarmee alle kinderen.
Dienstbaarheid trekt zo door de generaties
en langzaam, heel langzaam
keren we tot onszelf in echtheid terug.

.

Theije Twijnstra