Het is een bijzonder soort energie
om met je kind een eenheid te zijn.
Ik weet het nog.
Zoon in draagzak,
lopend door de straat,
zwanger op z’n mans,
rechtop lopend,
kind kijkend naar alle kanten,
wij stappend,
een burcht,
een vesting,
onneembaar, sterk, vrij.
Deze eenheid,
eerst nog lijfelijk,
later mentaal,
maar je kind te beleven
is een groot geschenk van de tijd
die generatie na generatie
ouders door straten laat gaan,
kinderen zich veilig laten voelen
en vooral:
een eenheid te zijn
die tegen het leven is opgewassen.

.

Theije Twijnstra