Het is vreemd te beseffen
dat elk mens in een ander mens is geweest.
Daar negen manden heeft verbleven
en zich van dit verblijf niets meer herinnert.
En degene die in dezelfde buik heeft gewoond
noem je broer of zus.
Elke moeder een mensenvervoerder,
Een hotel, schuilplaats, geboortegeefster,
levensbereidster.
Ze wist niet wie er in haar kwam logeren.
Ze liet die onbekende toe.
Ze had alle vertrouwen dat het goed zou komen.
Zal ik ooit weten wie mijn moeder was?
Wat ons aan elkaar heeft gebonden?
Overal moeders, mensenmachines,
producenten van liefde of leed,
vormgevers van wat straks een stad zal zijn,
een wereld, een toekomst.
Moeders die eindeloos nieuwe moeders zullen voortbrengen.
En mannen die vader zullen zijn.
Hoe vreemd en groot is de plaats van een moeder!

.

Theije Twijnstra