De belangrijkste reden dat we hier op aarde zijn,
heeft te maken met leren luisteren.
En dan in de betekenis van dat je luistert naar je gevoel.
Luisteren op zich gebeurt genoeg.
De een luistert naar zijn emoties en is vooral heel egocentrisch bezig.
De ander luistert naar zijn sociale omgeving en is vooral heel aanpassend
en conflict vermijdend bezig.
Weer anderen luisteren naar de wereld van het geld,
de macht of een andere vorm van begoocheling.
Dit soort luisteren lukt meestal wel.
Maar luisteren naar je gevoel,
naar die stem in jezelf die aan alles voorbijgaat
en het jou daardoor moeilijk maakt omdat je je dan moet uitspreken,
omdat je dan niet langer reageert maar doet vanuit je geweten,
dat is een heel alleen luisteren.
Stil moet het dan zijn.
Radio uit.
Televisie uit.
Computer uit.
Wereld uit.
Jij alleen en die stem in jou.
Wat zegt deze?
Kun je deze stem verstaan?
Kun je er gehoor aan geven?
Kun je waarmaken vanuit deze stem?
De aarde is vol van invloeden en geluiden,
bevelen en raadgevingen,
maar er is maar één onvervangbaar geluid in jezelf.
Het is een roep die alleen voor jou is bestemd.
Daarom is deze stem zo zacht.
Daarom zul je al het andere minder moeten leren horen.

.

Theije Twijnstra

Eén Reactie op “De aarde (24)”

  1. Alexander :

    Prachtig weer! Dank!