Een goede beslissing vraagt tijd.
De aarde geeft deze tijd in de vorm van twijfel.
Er is de grond die vast wil houden
en er is de hemel die verder wil.
Daartussen bevindt zich de mens.
Hij weet niet wat te doen.
Er is evenveel voor als tegen in te brengen.
Hoe hier uit te komen?
De aarde zegt hem nog eens na te denken.
De hemel zegt hem nog eens na te voelen.
En de mens in hem zegt hem nog eens te kiezen.
Hij maakt in gedachten een voorlopige keuze.
Deze  keuze deze blijft in hem.
Hij wil alleen onderzoeken hoe deze keuze op zijn gevoel inwerkt.
De aarde zegt hem: let op de gebeurtenissen die zich voltrekken.
De hemel zegt hem: let op de tekens die ik je zend.
En de mens in hem zegt hem:
wat ik zo vaak heb gekozen, besluit ik nu niet meer.
Vele keren heb ik in de stilte van mezelf een besluit genomen
en al die besluiten heb ik geproefd met de zenuwen van mijn gevoel.
Nu ben ik eruit.
Er is rust in mij.
Ik heb nu werkelijk besloten en dit besluit
laat me weten dat ik goed heb gekozen.
Er komt ruimte in mij.
De aarde onder mij is steviger geworden.
De hemel boven mij is opgeklaard.
De mens in mij heeft weer een deel
van zichzelf begrepen.

.

Theije Twijnstra

2 Reacties op “De aarde (11)”

  1. lia :

    Dank veel dank voor deze ontroerende schoonheid! Op het juiste moment!

  2. wil :

    WOUW! je beschrijft hier exact het proces wat zich in mij heeft afgespeeld de afgelopen tijd! Wat heb je dat mooi verwoord, dank je wel hiervoor.