Het is vreemd te beseffen
dat je op aarde bent.
Het impliceert dat je je herinnert
dat er ook andere plaatsen bestaan
waar je kunt zijn.
In bewustzijn kunt zijn.
Dit besef maakt de aanwezigheid op aarde
tot een verblijf,
niet tot een staat,
tot een uitzonderlijkheid,
niet tot een norm.
Wanneer ik hier dieper op inga,
wordt het steeds meer bijzonder.
Alsof de plaats waar ik nu leef
zich in de maat van mijn besef
gaat isoleren van de werkelijkheid.
Waar ik nu ben,
de aarde,
dit leven,
het is een korte wandeling
zoals een ruimtevaarder
die even buiten zijn vaartuig gaat.
Even maar duurt deze wandeling,
deze uitstap.
Wat blijft is het besef dat men nu op aarde is
en straks was.
Is en was.
Dat is alles.

.

Theije Twijnstra