Het is een voorrecht
niet meer te hoeven spreken
waar je eerst nog wilde reageren.
In de eigen stilte te verblijven
waar je voorheen nog wilde
dat de mensen je zouden horen.
In de eigen beslotenheid verblijven,
in lichtheid en ruimte
zonder hoogmoedig te zijn
of je misprijzend verlaten te voelen.
Het geeft een bijzonder gevoel
van aanwezigheid.
Je bent er
en tegelijk
ben je er niet meer.

Eén Reactie op “De aarde (3)”

  1. Joan :

    Ja, de aarde voorbij.