Wanneer we ons afvragen hoe bevrijding ontstaat, dan kan het niet anders of vrijheid is het ontstaan zelf.
Vrijheid is niet zozeer een toestand maar een wording.
Een continu proces van verandering.
Vrijheid beleven we daarom als we ons in deze verandering begeven.
We kunnen hierbij niet zeggen: in de verandering zijn.
Want dan zouden we het begrip vastzetten en onszelf vrijwaren van inzet.
Nee, vrijheid is de nadering van deze eindeloze verandering.
In deze nadering die op zich ook weer zonder einde is, lijken we het meest op de verandering zelf.
Wij als levende verandering naderen de levensverandering.
Verandering nadert verandering.
Ik denk dat dit de beste weergave is van wat vrijheid behelst.

Eén Reactie op “De bevrijding (2)”

  1. Joan :

    Ja, daar ben ik het helemaal mee eens.
    Juist het vrijwillig aangaan van de verandering, doorlopend,
    zorgt ervoor dat dat je uiteindelijk en daarna steeds vaker,
    die bevrijding kan voelen.