Vraag

.

Beste Theije,

Ik stelde de vraag via google: Hoe bevrijd ik mezelf? en kwam op jouw fantastische website uit! Het lijkt me maar niet te lukken. Ik voel veel verzet. Als ik stil ben, kan ik huilen, soms. Alles staat stil, buiten me (zo lijkt het), maar ik vermoed dat ik van binnen bezig ben, aan het groeien. Het lijkt ook alsof ik dingen meemaak, doorvoel, uit andere dimensies of van andere mensen op aarde (mijn vader?) enzo. Alsof ik iets doormaak wat gewoon moet en waar ik geen woorden voor heb/weet van heb. Dat ik niet weet welke kant ik op “moet” gaan voor vervulling, maakt me onrustig. Ik geef mezelf op de kop. En kan, wil, niet rusten in dit wat er is. Ik wil een richting, een antwoord, een zeker weten. Hoe bevrijd ik mezelf? is de enige juiste vraag volgens mij nu. Want dat is wat ik wil.denk ik.

.

Antwoord

AA

De weg der zelfbevrijding is een proces van vele fasen. Altijd gaat het om een deel dat men moet achterlaten en een deel dat men tegemoet zal gaan.

Door het deel dat men achter zal moeten laten, wordt men onzeker. Het is immers zo vertrouwd en bekend en heeft voor zoveel veiligheid gezorgd. Hoe moeilijk is het dit deel achter te moeten laten! Alsof je voor een deel sterft, zo voelt het. Toch kan het niet anders. Er is geen andere mogelijkheid om het tweede, het onbekende deel van ons, te kunnen veroveren. We zullen eerst ruimte in onszelf moeten vrijmaken voordat we een nieuwe ontwikkeling kunnen aantrekken.

.

Hoe laat ik het verleden los?

.

De eerste vraag is dan ook: hoe laat ik het verleden, het deel dat ik ben maar niet meer nodig heb, achter mij?

Je doet dit door alle gevoelens, herinneringen en opkomende gedachten door je heen te laten gaan terwijl je ondertussen naar iets bewegends kijkt. Zoals naar een wolk, een stromend water, een fietser die je passeert, kortom alles wat maar in je omgeving aanwezig is en beweegt, kun je als beeld nemen terwijl je al kijkende naar dit bewegende en voorbijgaande je verleden doorleeft. Dat laat je eveneens voorbijkomen. Door zo te doen, verbind je ditzelfde verleden, dit deel dat je achter kunt laten, met beweging en verandering. Je maakt het los van de illusie dat het verleden vastligt, dat het onomkeerbaar is, dat je er niets meer aan kunt veranderen. Je zult erachter komen dat je verleden afhankelijk is van je actuele kijk. Hoe levendiger en beweeglijker je actuele kijk wordt, hoe relatiever en lichtvoetiger dit verleden zal aanvoelen. En daarmee heb je jezelf bereikbaar gemaakt voor het tweede deel: de toekomst.

Deze toekomst geeft eveneens angst en onzekerheid. Wat zal deze brengen? Zal het me ooit lukken? Ik heb immers al van alles geprobeerd? En hoe vaak dacht ik niet dat ik er al was?

.

Hoe ga ik de toekomst tegemoet?

.

Ook de toekomst geeft je een grote onzekerheid. Hoe hiermee om te gaan? Behalve deze oningevuldheid wordt onze toekomst ook bevuild met onze verlangens. We hopen, we willen zo graag. Zowel onzekerheid als verlangens zullen tot stilte moeten komen. Dit gebeurt het best wanneer we deze toekomst op twee niveaus gaan verkennen. Het eerste niveau verloopt via de stilte, de meditatie. We keren in onszelf, proberen zo stil mogelijk te worden en alle opkomende gedachten te observeren zoals we ook de fietser observeerden, of de vogel die voorbij kwam toen we met ons verleden bezig waren. We kijken nu vanuit de stilte naar dat wat in ons beweegt. We zijn niet langer onze gedachten maar alleen de waarnemer ervan. Dagelijks maken we zo een observatie van onze gedachten. We observeren met een stil oog. Het oog dat wil weten, dat niet langer wil oordelen. Het oog dat wil begrijpen, niet langer wil ingrijpen.

Het tweede niveau bestaat uit het maken van een wandeling waarbij je jezelf de opdracht geeft iets nieuws op te merken. Iets wat je nog niet eerder was opgevallen. Zoek niet naar dit nieuwe, maar stel je er alleen voor open. Laat het jou vinden. Het heeft jou gevonden als je verrast wordt. Als je je plotseling iets realiseert wat je nog niet eerder op deze manier hebt gerealiseerd. Schrijf dat wat je verrast op. Maak elke dag een wandeling of anders zo vaak als je kunt. Of dit dezelfde wandeling is of een verschillende, maakt niet uit. Het gaat om het ontdekken. Dat het onbekende, dat de toekomst jou zal kunnen vinden. Wanneer je zo een aantal ontdekkingen hebt genoteerd, zul je daarin een aanwijzing vinden voor je toekomst.

.

Ten slotte

.

Wees geduldig met jezelf. Ook de opbouw van je innerlijk is een geschiedenis van vele tijden. Dit verander je niet in korte tijd. Wees bij de kleine veranderingen en verlaat de grote verlangens. Het eerste hoort bij jou, het tweede bij de wereld.

Om jezelf te kunnen bevrijden zul je ook los moeten komen van al die wereldse beelden en verwachtingen. Zoals: ik ben nu zo en zo oud, zal het me ooit nog lukken? Waarom zien mensen mijn kwaliteiten niet? Waarom hebben anderen wel resultaat en ik niet? Beelden drukken de mens neer. Kleine stapjes, bescheidenheid, alleenheid en een veerkracht die zonder zelfmedelijden en klagen zichzelf verdiept en verhoogt, zorgen ten slotte dat je je van dat deel van jezelf kunt bevrijden dat je nu ontgroeid bent. © Theije Twijnstra

A

Eén Reactie op “Vraag tussendoor: Hoe bevrijd ik me van mezelf?”

  1. wil :

    Lieve Theije,

    Wat ben ik blij en dankbaar voor dit antwoord! Wat een handvaten geef je mij hiermee!
    Gisteren tijdens een wandeling mooie ontdekkingen gedaan, ontroerde mij.
    Tijdens het herinneren van gebeurtenissen uit het verleden vlogen er meeuwen voorbij, VOORBIJ is het verleden voelde ik, VOORBIJ is de meeuw, VOORBIJ is de gebeurtenis uit het verleden.
    Heel veel dank en veel liefs,

    Wil