Vraag

.

Theije, dank voor deze ontzettend mooie Door.
Wat er in me opkomt is: Als je dankbaarheid voelt na aanleiding van een inzicht dat je hebt gekregen of je gedragen voelt, zou je jezelf dan ook meteen de vraag kunnen stellen: Wat kan ik nu doen om mijn ego te verkleinen?
Waar reageer ik nog op anderen? Waar kan ik eenvoudiger te worden? Om het inzicht meer recht te doen, de dankbaarheid op dat moment te vergroten en het proces in beweging te houden? Of zou het daar los van moeten staan?

.

Antwoord

.

Wanneer men zich dankbaar voelt naar aanleiding van een inzicht, dan is het beste deze dankbaarheid als gevoel te verdiepen.
Dit doet men door in te gaan op wat er gebeurd is.
In de eerste plaats heeft er een aanraking plaatsgevonden vanuit de grotere werkelijkheid.
Alleen deze werkelijkheid is tot deze dragende werking in staat.
Het naar voren halen van deze grotere werkelijkheid als bron van het ontvangen inzicht, is erg belangrijk.
Daarmee wordt de gebeurtenis in een ruimer verband geplaatst.
Deze grotere werkelijkheid uit zich via de aardse vorm en vaak geven we deze vorm de status van bron, terwijl zij slechts de mantel, de boodschapper van de aanraking is.
In welke vorm de gebeurtenis zich ook heeft voltrokken, wanneer we iedere keer daar een grotere en meer ruimere en geestelijke bron achter durven en willen plaatsen, dan verdiepen we de aanraking.
Het betekent namelijk dat er vanuit de onmetelijkheid belangstelling voor ons is.
Dat er vanuit de tijdloosheid aandacht voor ons is.
De diepste bron heeft ons lief, wil het mooiste en krachtigste aan ons te geven.
Het ons dieper realiseren van deze achterliggende werkelijkheid plaatst de ingeving in haar juiste perspectief.

.

Een wereld van zichzelf

.

In de tweede plaats is er de dankbaarheid zelf.
Het gevoel dat we in onszelf hebben ervaren.
Een gevoel van gekendheid, van erkenning.
Dankbaarheid vormt de bodem voor vertrouwen, voor overgave, openheid, vriendelijkheid, mildheid, stilte.
Dankbaarheid is een wereld die ons met onszelf verbindt.
De aanraking vanuit de grotere werkelijkheid laat de verbinding tussen deze mystieke bron en ons zien.
De dankbaarheid is de doortrilling van dit verbond, maar nu vanuit ons dagbewustzijn tot aan de diepste lagen van ons wezen.
We worden opnieuw met onszelf verbonden.
Dankbaarheid maakt ons hechter van structuur, steviger van eenheid, krachtiger van bezieling.
Daarom is dankbaarheid een wereld van zichzelf.
Een wereld waarin we niet vaak genoeg kunnen verblijven omdat het ons reinigt van angsten en onzekerheden, van verdediging en afweer.
Dankbaarheid opent ons innerlijk en maakt het tegelijkertijd meer geborgen dan ooit. Ingaan op wat deze dankbaarheid met je doet, hoe vaak je deze gevoelens beleeft, hoe zeldzaam je deze gevoelens nog om je heen treft, al deze gedachten laten je dwalen door deze wereld die tegelijk de toegang vormt naar het derde deel van dit antwoord:

.

wat te doen met deze aanraking en dankbaarheid?

.

In wezen hoef je niets anders te doen dan op te merken wat er dan in je gevoel gebeurt ten aanzien van wat er vervolgens voorvalt in je leven.
Je hoeft niet iets ’speciaals’ te doen, want daarmee zou je in het denken terechtkomen en dit zou weer heel gemakkelijk in het forceren terecht kunnen komen.
Het enige wat telt is: wat raakt jou nu aan?
En als er niets is, is er niets op dat moment.
Dan komt het wel op een ander moment.
Het is in de uitklank van de dankbaarheid, van de eenvoud en de overgave, dat je dan vanzelf zult voelen en weten wat voor jou het beste is om te doen.
En zo zul je merken dat vanuit de aanraking vanuit de bron en via de aanraking die je met jezelf heeft verbonden, dat uit die opbouw vanzelf de goede actie zal kunnen volgen. De aanraking leidt naar de dankbaarheid, de dankbaarheid naar de aanraking.
Een mooiere keten is niet denkbaar!

Eén Reactie op “Door……. 176. Breekpunt/vraag: hoe kan ik mijn dankbaarheid het beste gebruiken?”

  1. liavankoolwijk :

    wat mooi! wat een geweldig inzicht heb je me toch gegeven! hier kan ik mee verder, veel dank voor alles! maakt me blij en een ontroering gaat er door mij heen!