(4)

Aan wat je hebt achtergelaten kun je aflezen waarin je vooruit bent gegaan.

.

(c) Theije Twijnstra

(3)

In onze afbraak zijn we duizenden keren geweest.
Door onze negatieve keuzen.
Door ons egoïsme.
Door onze uitleving.

;

In de opbouw zullen we duizenden keren moeten zijn.
Met ons vertrouwen.
Met onze inzet.
Met onze aanvaarding.

.

En als we deze reis hebben volbracht,
komt de eerste keuze opnieuw:
afbraak of opbouw?

.

(c) Theije Twijnstra

(2)

Gebruik meer tijd voor waarnemen dan voor commentaar.

.

(c) Theije Twijnstra

(1)

Aanvaarding leidt tot meer genezing dan verzet of strijd.

.

(c) Theije Twijnstra

Zolang de mens vanuit zijn aanpassing op het leven reageert,
bevindt hij zich aan de buitenkant van zichzelf.
Hij bevindt zich als het ware in de huid van zijn identiteit.
Het is daar dat hij aangeraakt kan worden,
het is daar dat hij zich leert afschermen
en het is ook in diezelfde huid
dat hij zich een nieuwe identiteit vormt;
de identiteit van de aangepaste mens.
Hoe meer hij zich aanpast,
hoe verder hij van zijn innerlijk afraakt,
hoe meer hij van de buitenwereld afhankelijk wordt.
Zijn identiteit bevindt zich vooral aan de rand van zichzelf
en het is dan ook niet meer dan logisch
dat hij vanuit deze buitenkant
het leven benadert en naar oplossingen zoekt.

.

Uit: Diep in u.
(c) Theije Twijnstra

Het loslaten van rechtvaardigheid is onafhankelijk kunnen reageren op situaties.
Onafhankelijk van wat anderen zouden doen (volgens hun zeggen),
onafhankelijk van wat uw zenuwen zeggen
en onafhankelijk van de vele verlokkingen
die geweld lijkt te herbergen.
Onafhankelijkheid is een zeldzaam gegeven
in een wereld waarin de ene helft zegt
wat de andere moet doen.
Onafhankelijkheid is geen erfgoed
maar een nieuwe wereld,
een onontgonnen gebied.
Durft men in het oog van alle onrechtvaardigheid te zeggen
dat men onafhankelijk is van anderen mensen,
andere ideeën,
andere verwoestingen en onrechtvaardigheden?

.

Uit: Het Plan.
(c) Theije Twijnstra)

Jaarlijks vinden er op 4 mei dodenherdenkingen plaats.
De reden die steeds genoemd wordt:
‘Opdat we de helden, de slachtoffers
en alle anderen die toen zijn omgekomen,
niet zullen vergeten.’
Dus eigenlijk wordt hier gezegd:
‘Als we niet zouden herdenken,
is de kans heel groot dat we ze onmiddellijk zouden vergeten.
Met deze herdenking lukt het ons tenminste nog twee minuten aan hen te denken.’
Is het niet veel zinvoller om je af te vragen
waarom we deze mensen zo snel vergeten?
Waarom al die herdenkingen geen enkele invloed hebben op ons bewustzijn?
Het moorden gaat toch gewoon door?
Nieuwe oorlogen worden immers elke dag voorbereid?

.

Uit: Blijmoed.
(c) Theije Twijnstra

Tegenstellingen lossen in elkaar op
want het zijn niet meer de uiteinden waartussen men leeft,
maar het centrum dat men is.
Vergelijkingen houden op te bestaan,
want men kan het niets of het alles
niet met iets anders vergelijken.
Het verzamelen van deze momenten doet de dimensies verflauwen,
want hoeveel dimensies heeft één punt: één of ontelbaar?
Het verzamelen van het midden,
het nu en het altijd,
het niets en het alles
geeft de mens de mogelijkheid de werkelijkheid in al zijn onmogelijkheid te beleven.
Steeds meer en steeds vaker
zal het verzamelen van het midden
op het loslaten van de verwachtingen volgen.

.

Uit: Het Plan.
(c) Theije Twijnstra

Waarom kan de een het rouwproces goed aan
en kan deze het eigen verdriet transformeren
naar hulp en steun voor anderen?
En waarom blijft de ander in het verdriet steken?
Wat is dit voor een vreemde ongelijkheid?
Een dwaze bevlieging van de voorzienigheid?
Pech?
Willekeur?
Genen?

.

Wie de moed heeft zijn blinde vlek te erkennen
zal maar tot één conclusie kunnen komen;
het is de logica van een intelligent geestelijk systeem
dat hem via zijn moeilijkheden
de weg naar zijn innerlijk wil wijzen.

.

Uit : Diep in u.
(c) Theije Twijnstra