Dit is een moeilijke tijd voor ouders van kleine kinderen.
Hoe om te gaan met hun kwetsbaarheid enerzijds
en alle mogelijke digitale ontwikkelingen en mogelijkheden anderzijds?
Wanneer geef je een kind een eigen mobieltje?
Welke afspraken maak je?
De invloed van de groep, de school, de buitenwereld in het algemeen
wordt per dag groter naarmate het kind dezelfde wereld binnentreedt.
Waar de grote wereld meer en meer wordt verkend
neemt de invloed van ouders navenant meestal af.
.

De belangrijkste winst die ouders kunnen maken
ligt dus in de jaren ervoor.
Het is in deze periode waarin het leven van het gezin zich nog in redelijke beslotenheid afspeelt
dat de eigenheid en de zelfredzaamheid van het kind een grote rol speelt in de opvoeding.
Hoe weerbaar kun je een kind maken?
Wat is weerbaarheid?

.

Een weerbaar kind leert te luisteren naar wat het zelf opmerkt.
Als het iets opmerkt dat hem afschrikt of terug doet deinzen,
dan is dat een belangrijke aanwijzing.
Wanneer iemand wordt opgevoed met uiterlijk gedrag,
geforceerd om iemand gedag te zeggen terwijl het kind innerlijk dat niet voelt,
moet je ook niet raar opkijken als datzelfde kind later eveneens geforceerd gedrag vertoont.

.

In het kort betekent dit
dat een kind weerbaar is geworden
waar het door de ouders in eigenheid werd erkend en gestimuleerd.
En juist kwetsbaar is geworden voor allerlei invloeden
wanneer deze eigenheid is ontkend
en verruild voor een gedrag dat vooral de buitenwereld
en de status van de ouders beter deed uitkomen.

.

Blijft de vraag:
maar wat als je al kinderen hebt
die nu de grote wereld ingaan
en steeds minder bereikbaar worden voor je goede raad?

.

Bereid je dan voor op een laatste gesprek.
Dit klinkt dramatisch
maar het is ook de laatste mogelijkheid die je hebt.
Maak het duidelijk dat je als opvoeder tekort bent geschoten
in het duidelijk maken dat eigenheid de belangrijkste beschermingsfactor in het leven is.
Je begint met hiervoor je excuus aan te bieden.
Dit vraagt een buiging van jou
die je in alle eerlijkheid moet kunnen maken.
Voelt een kind dat het niet klopt wat je zegt,
dan haakt het af.
Voelt het echter dat je het meent,
dan kun je daarna alsnog over deze eigenheid beginnen
door je eigen eigenheid als voorbeeld te nemen
en hoe dit jou in je bestaan heeft geholpen om op koers te blijven.

.

Spreek met het kind in alle openheid en vrijheid
en breng naar voren waarom je dit op deze manier op dat moment doet.
Dan heb je alsnog gedaan wat je kon doen
en heeft het kind,
ook al is het laat en onvolledig,
toch de keuze hierover na te denken
en zich dit te herinneren,
precies op die momenten waarop de buitenwereld
mogelijk een poging doet datzelfde kind van zichzelf weg te leiden.

.

(c) Theije Twijnstra

Waarom zou ik dan moeten terugkeren?
Ik kon geen antwoord vinden, maar voelde wel dat er een beslissing in mij groeide.
Alsof deze vanuit een grote diepte in mij omhoog welde.
Ik begreep ineens dat ik per se een reden wilde vinden,
maar dat er geen reden was.
Ik moest eenvoudig gaan.
Zonder reden.
Zonder verklaring.
Zonder idee waarom.
Dat was wat met een steeds grotere stelligheid in mij naar voren kwam.
Kon ik dat?
Had ik die moed?
Werd ik op die manier op de proef gesteld?
Was deze redeloosheid misschien de voorwaarde om een diepere reden in mezelf te kunnen vinden?

.

Uit: Maar eerst zullen we kinderen zijn.

(c) Theije Twijnstra

Wanneer je krampachtig alles onder controle probeert te houden,
zal dit je niet lukken.
De reden hiervan is dat het ook niet de bedoeling is
dat je alles met je dagbewustzijn of je maatschappelijke denkvermogen
zou moeten kunnen beheersen.
Daarvoor is het leven te groot en te gelaagd.

.

Wie dit echter toch wil,
leeft boven zijn werkelijke vermogens.
Ons dagelijkse denken heeft een beperkte radius.
Ons gevoelsleven is veel ruimer en grootser van bereik, inzicht en gewetenheid.
Wie alleen met zijn materialistische denken
zijn leven wil stroomlijnen
zal recht op vele ontgoochelingen afgaan.
De bedoeling is namelijk dat je juist samen met je gevoelsleven en je denkvermogen
tot een levensopstelling komt die ruimte biedt voor een veel vollediger benadering.

.

Soms weet je het niet.
Schieten bestaande oplossingspatronen tekort,
hebben adviezen van anderen geen raakvlakken met jou.
Je kunt je dan reddeloos voelen
maar om op die momenten over te gaan op de eenvoudige berusting
is een teken van hogere levenskunst.
Je laat het gebeuren betijen.
Alle tumult en levensonrust laat je naar beneden dwarrelen als sneeuwvlokken.
Je neemt de tijd om het gebeurde tot je te laten doordringen.
Je zult op een zeker moment een idee krijgen.
Een mogelijkheid om het aan te pakken,
een plan waardoor je stap voor stap de situatie kunt herstellen.

.

Het is op die momenten
waarop je gevoelsleven je kan bereiken,
je raad en ideeën aanreikt,
je bovendien de achterliggende redenen laat inzien.

.

Je zult een andere kijk op dezelfde situatie krijgen,
maar vooral zul je weer beter hebben begrepen:
ik kan denken wat ik wil,
maar ik kan alleen voelen wie ik ben
en wat ik werkelijk kan.
Denken is mooi,
voelen is overweldigend.
Samen geven ze je een instrument om je leven in goede banen te leiden.

.

(c) Theije Twijnstra

Er is veel stilte nodig om nieuwe teleurstellingen te voorkomen
en er is veel stilte nodig om elke teleurstelling voorbij te laten trekken
zonder dat men deze naar zich toetrekt en haar wil bezitten.
Wanneer men een vriend heeft en de vriend stelt u teleur,
dan laat men niet de vriend los,
maar de eis die men aan een vriend stelt.
Van een vriend verandert de vriend in een mens
die men loslaat en tegemoet gaat,
die men neemt zoals hij is,
zonder deze te vergelijken met de eigen waarden of richtlijnen.
Men laat de vriend zijn weg bewandelen
en accepteert dat deze weg een andere is dan de eigen weg.
Men laat de oude vriend los en begroet een nieuwe vriend.

.

Uit: Het Plan.

(c) Theije Twijnstra

Wijsheid bestaat uit de aanvaarding van hoe het is.
En het begrijpen waarom het is
om vervolgens te handelen naar wat men op dit moment kan doen.
Wijsheid is daarmee een organische eigenschap
die altijd aanwezig is als innerlijk bezit,
maar die nooit aanwezig is als het nog geen innerlijk bezit is geworden.
Alleen door de aanvaarding te hebben opgebouwd,
het begrijpen van vele waarom’s te hebben onderzocht
en talloze malen in staat te zijn geweest zich na een teleurstelling te herstellen,
kan deze gevoelskwaliteit worden verkregen.

.

Aanvaarden zoals het is,
lijkt zwak en weinig karaktervol.
Maar dan is het geen echte aanvaarding,
maar een zich machteloos voelen
en zich daarom maar gewonnen geven
omdat er toch ‘niets meer aan te doen is’.

.

Echte aanvaarding betekent echter iets heel anders:
het betekent dat men de actuele omstandigheden heel diep in zich opneemt
en ze als noodzakelijk voor de eigen groei ervaart.
De omstandigheden zijn er niet zomaar.
Ze hebben een grote betekenis,
een ver dragende boodschap.
Aanvaarden is bereid zijn deze boodschap te willen opnemen als aanwijzing voor het verdere bestaan.

.

Begrijpen waarom het gebeurt
ontstaat doordat het aanvaarden de weg voor dit begrip heeft vrijgemaakt.
Aanvaarding op dit wetensniveau opent innerlijke deuren.
Het begrip komt binnen en vertelt:
‘daarom gebeurt je dit nu.
Door deze ervaring dringt het tot je door dat je moet veranderen.
Dit ‘moeten’ is van jou en niet van een ander.
Te lang heb je iets uitgesteld
terwijl je wel wist dat je het moest doen.
Te vaak heb je redenen gezocht én gevonden
om je weigerachtige gedrag te rechtvaardigen.
Het begrijpen van de actuele achtergrond
brengt je precies die energie en besluitvaardigheid die je tekort kwam voor verandering.
Het is dit niveau van begrijpen
dat je ook de daadkracht beleeft de verandering vorm te geven,
in de praktijk te brengen.
De tijd van uitstel is voorbij.
De tijd actief te zijn en jezelf serieus te nemen is aangebroken.

.

Het is de aanvaarding die je bereid heeft gemaakt
te luisteren naar de betekenis van dit moment, deze omstandigheden.
Het is het inzicht dat je bereid heeft gemaakt te willen veranderen,
je groei actief te willen beleven.
Het is het besluit dat je naar de uitvoering brengt
en waar je wijsheid die eerst nog verscholen en alleen heel zacht fluisterend bij je was,
je nu in al haar overvloed tegemoet zal treden.

.

(c) Theije Twijnstra

‘Niemand kan mij troosten.
Wat ik moet verduren is niet meer te verdragen.
Het leven heeft voor mij geen zin meer.
Dit had niet mogen gebeuren en omdat het wel gebeurd is, doe ik niet meer mee.
Als het leven vals speelt, waarom zou ik me dan nog aan de regels houden?’
Deze mens ketent zich steeds meer aan zijn emotionele reacties en conclusies vast.
Hij wordt volledig afhankelijk van zijn bittere gedachten en sombere gevolgtrekkingen.
Elke verstandige of oprechte mening van een ander kan hem niet meer bereiken.
Hij staat er niet meer open voor.
Hij staat alleen nog open voor zijn eigen conclusies.

.

Uit Diep in u,
(c) Theije Twijunstra

Wat is gevoel?
Men spreekt van denken, van emoties, van sentimenten
en daarnaast ook nog van gevoel.
Maar wat is het?
.

Gevoel is het meest mysterieuze deel van de mens.
Zoals ik het zie bestaat de mens behalve uit het fysieke deel alleen maar uit gevoel.
Dit gevoel bestaat op zijn beurt weer uit vele lagen of niveaus.
Wanneer het gevoel nog weinig ontwikkeld is,
bevindt het zich in een kinderlijk stadium.
In dit stadium komen we de emoties tegen
zoals verdriet, kwaadheid, verlangens enzovoort.
Wanneer het gevoelsleven zo veel als mogelijk is afgeschermd omdat het als te gevaarlijk,
te onbetrouwbaar wordt ervaren,
spreken we van het verstandelijke denken als levenshouding.
Controle en veiligheid spelen hierin een centrale rol.
Zij die op dit niveau met hun gevoel omgaan,
zijn echter meestal gemakkelijk te ontregelen,
want hoe redenerend en verstandelijk ze alles ook willen aanpakken,
ze hoeven maar even in hun hoogmoed, ijdelheid of andere zwakke plek te worden aangeraakt
en de rustige, kalme en schijnbaar redelijke presentatie
slaat om in ergernis, woede of andere emotie.

.

Denken kan echter ook op een ander niveau worden beleefd.
Dan gaan analytisch vermogen en een levend en toegankelijk gevoelsleven samen.
Deze mensen zijn hartelijk, intelligent, onderzoekend, belangstellend, onafhankelijk.

.

Het gevoelsleven kan ook afgesloten raken door pijnlijke ervaringen.
De mens sluit zich in zichzelf op,
alleen daar voelt hij zich veilig.

.

Gevoel is het inhoudelijke van een mens,
maar ieder individu heeft in deze gevoelsgelaagdheid een volledig uniek spectrum ontwikkeld.
Voor een ieder geldt dan ook:
leer je gevoelsleven zo goed mogelijk kennen.
Wie dit beoefent, zal ontdekken hoe wijs, vooruitwetend en helderdenkend zijn gevoelsleven is
en hoe waardevol en krachtig dit innerlijke bezit ons leven onafgebroken kan ‘tegenwerken’
of juist kan helpen vooruit te komen.
Wanneer ons gevoelsleven ons tegenwerkt,
dan is dit niet omdat dit zo is,
maar omdat we er nog niet aan toe zijn mee te werken aan wat daar van binnenuit aan ons wordt verteld.
Begrijp daarom vooral:
ons gevoel heeft altijd gelijk,
maar onze interpretaties meestal niet.
We kunnen onze interpretaties sterker en juister maken
door op te merken hoe we met ons gevoel omgaan.
Daar waar we denken meer te zijn,
worden onze interpretaties vervormd.
Daar waar we ons volgzaam willen opstellen,
levend en luisterend durven te zijn,
daar worden onze interpretaties van een steeds krachtiger en juistere kwaliteit.

.

(c) Theije Twijnstra

Als hij als kind huilde, werd hij getroost.
Als hij honger had, kreeg hij te eten.
Als hij lief was, werd hij geknuffeld.
Als hij deed wat hem gevraagd werd,
kreeg hij wat hij wilde.
De vorm waarin al deze reacties zich voordoen,
kan veranderen,
maar het principe blijft gelijk.
Cadeautjes worden cijfers,
cijfers worden promoties,
promoties worden aandelen en andere kostbare bevestigingen,
maar de werking en de beleving blijven onveranderd.

.

Uit: Diep in u,

(c) Theije Twijnstra

Vele vooringenomenheden doorklieven onze waarneming.
Talloze prefab-meningen bepalen wat we denken te zien.
Wie rijk is en een arme ziet,
meent dat deze arme niet zo slim is als hijzelf.
‘Anders was hij ook rijk geweest,’ gaat het door hem heen.
Dit alles gebeurt in het voorbijgaan
en duurt zo kort dat het nauwelijks tot het dagbewustzijn doordringt.
Maar de ogen hebben al gesproken.
De gedachten hebben zich al gevormd,
de reacties kwamen volgens vaste patronen.

.

Wie zich via een dialect uitdrukt
of de taal niet volgens de regels spreekt of schrijft,
wordt als dom of achtergesteld gezien.
Weinig scholing staat synoniem met dom.
Maar wat is dom?
Wat is rijk?
Is iemand die zich niet in een leersysteem laat voegen automatisch dom?
Kan deze zo moeilijk leren omdat hij verstandelijk beperkt is
of omdat hij gevoelsmatig al genoeg weet?
En als dit laatste het geval is,
wat is er dan nog via een school te leren?
Hoe rijk is iemand die in een prachtig huis woont,
een dure auto heeft en al het andere wat begeerd wordt,
maar nauwelijks tijd heeft om van het leven te genieten?
Voortdurend leggen vergaderingen, verantwoordelijkheden en ingewikkelde, zakelijke processen beslag op zijn vrijheid.
Hoe rijk is deze dan in vergelijking met een timmerman of -vrouw
die fluitend aan het werk is,
genoeg energie overhoudt om ’s avonds nog van alles te willen ondernemen?

.

Zie hier een paar van de vele indelingen en prefeab-meningen
die geen recht van vanzelfsprekendheid bezitten.
Ze hebben alleen het recht per keer betwijfeld te worden,
onderzocht te worden op hun actuele werkelijkheid.

.

Vele prefab-gedachten worden klakkeloos via tv-programma’s,
blogs, cabaret en sociale media de wereld in gestuurd.
Ze weven samen een vals spinsel van vooroordelen.
Alleen het individu heeft nog de mogelijkheid zijn eigen wereld vrij te maken van de vele schijnwerelden.
Wie het voelt, begint.
Wie het alleen denkt,
is er nog niet aan toe.

.

(c) Theije Twijnstra

Geef de onrust in uw leven de aandacht die ze verdient.
Laat haar tot rust komen door er goed naar te kijken.
Reageer niet op haar dwang, luister niet naar haar beloften,
maar laat elke verandering die zij voorstaat niet uw oren bereiken.

.

Versta de onrust zoals men een bang kind verstaat.
Gaat men een bang kind tegemoet door ook zelf bang te worden?
Een bang kind komt naar u toe omdat het hoopt
dat u het kunt beschermen.
Zo ook komt de onrust naar u toe.
Reageer niet door angstig te worden, maar stel haar gerust,
laat de onrust tot rust komen door haar de stilte te geven,
door haar te omringen met uw kalmte.

.

Uit: Het Plan,
(c) Theije Twijnstra