Voltare wenst haar donateurs,
lezers en bezoekers van deze site
een jaar van vriendelijkheid, intelligentie en daadkracht.

Is dankbaarheid te leren?

.

Wat verstaat u onder dankbaarheid?

.

Dat je je realiseert hoe goed je het hebt.
Dus ook hoe anders het zou kunnen zijn.

.

Waarom wilt u dat?

.

Omdat ik voel dat het zo waardevol is.
Het geeft rust.
Het geeft ruimte.
Het maakt alles lichter, eenvoudiger.
Ik denk zelfs genezender.

.

Hoe vaak beleeft u dankbaarheid?

.

Dat is het ‘m juist.
Voor mijn gevoel veel te weinig.
Soms gaat het even door me heen.
Een flits van besef.
Dan voel ik me meteen beter.
Alsof ik alles aankan.
Maar na verloop van tijd,
soms al na een paar uur,
is het effect verloren gegaan,
opgelost in het leven van alledag.
Ik ben weer aan het piekeren,
maak me ongerust,
voel de zwaarte van alles,
bemoei me te veel met anderen,
zo heel anders met wat ik heel even beleefde
toen ik me dankbaar voelde.

.

Weet u nog wat aan dat gevoel van dankbaarheid voorafging?

.

Geen idee.
Voor mijn gevoel word ik erdoor overvallen,
alsof het ineens tot me doordringt.
Ik zou het zo graag vaker willen beleven.
Het lijkt me een verademing een heleboel te kunnen loslaten.

.

Wat houdt u allemaal vast?

.

Te veel.
Ik zie snel gevaren, onzekerheden,
ontwikkelingen die ik niet meer in de hand heb.

.

U bevindt zich in de tegenstelling van uw dankbaarheid enerzijds
en uw angst anderzijds.
Dat is de fase waarin u zich nu ontwikkelt.
Dankbaarheid ontstaat als besef.
Besef berust op wat men voelt wat werkelijk en dragend is.
Angst ontstaat vanuit het besef
van wat er mogelijk kan gebeuren.
Dit mogelijke ligt in de toekomst.
Dit draagt niets, integendeel, angst ondermijnt.
Twee tegengestelde krachten werken op u in
opdat u tussen deze twee energieën leert kiezen.
Dankbaarheid overvalt u.
Daar hoeft u niets voor te doen.
Angst bedenkt u.
Daar stopt u veel tijd en energie in.
Dankbaarheid is opgebouwd vanuit een verwerkt en begrepen verleden.
Angst is de uitklank van het verleden
dat u nog moet verwerken
en dat u in de toekomst projecteert.
Als u meer dankbaarheid wilt beleven
zult u voor minder angst moeten kiezen.

.

Nou graag!
Maar hoe doe je dat?

.

Verzamel uw dankbaarheid.
Hoe meer dankbaarheid u verzamelt,
hoe dieper en vaker u met de dankbaarheid als gevoel in aanraking komt.
U verzamelt uw dankbaarheid
door uw leven in ogenschouw te nemen
en zich te realiseren waarvoor u dankbaar kunt zijn
zonder dat u zich dat realiseert.
Hoe vaak realiseert u zich dat u kunt lopen?
Dat u kunt zien en ruiken?
Dat u kunt praten en zich uitdrukken?

.

Dat ik kan lachen.

.

Dat u naar de wc kunt zonder problemen of andere ongemakken.

.

Dat ik kan autorijden.
Op vakantie kan.

.

Dat u vrij bent te zeggen wat u wilt.

.

Nou ja, bijna.
Met sommige dingen moet je wel oppassen
anders heb je zo een mes in je lijf.

.

Dat u kunt traplopen, uw huishouding kunt doen. Uw werk.

.

Ik begrijp wat u bedoelt.

.

Schrijf zo veel mogelijk op
en zoek per dag naar nieuwe dingen
die u zich niet eerder in dankbaarheid hebt gerealiseerd.
Leg op deze manier een dankbaarheidslogboek aan.
Zo breidt u uw aandacht voor het begrip dankbaarheid uit.
U verzamelt de bodem van dankbaarheid.
Hierdoor verlaat u het patroon
dat dankbaarheid alleen beleefd wordt
als u erdoor wordt overvallen.
U zoekt het nu zelf actief op.
Door deze instelling verlegt u uw aandacht
waardoor de angst in uw leven
als vanzelf minder natuurlijk in het bestaan blijft.
Het voordeel van het verzamelen van dankbaarheid
is dat u draagkracht verzamelt voor tijden
waarop u deze werkelijk nodig zult hebben.
Wanneer u angstig blijft
en alles onder controle wilt houden,
verzamelt u angst op angst
en als er dan werkelijk iets gebeurt,
heeft u geen enkele draagkracht ontwikkeld,
alleen een diep gat waarin u onvermijdelijk valt.

.

Dat ik bereid ben te leren.
Daar ben ik ook dankbaar voor.

.

(c) Theije Twijnstra

Ik wil graag leren vertrouwen
op alles wat in mijn leven
maar ook in mezelf gebeurt.
Maar het is zo moeilijk!
Ik wil het wel heel graag
maar het is net of iets me steeds weer wil tegenhouden.
‘Denk je echt dat je dat kunt?’
hoor ik dan een stemmetje in mezelf.
‘Weet je zeker dat je jezelf niet voor de gek houdt?’
En dan twijfel ik weer.
Ik maak iets mee en wil het graag begrijpen.
Maar dan sta ik er alleen voor,
de anderen hebben hun oordeel al geveld,
komen met oplossingen,
allemaal heel goed bedoeld,
maar het resultaat is dat ik steeds onzekerder word.
Waarom is het zo moeilijk om te vertrouwen?

.

Omdat het eenzijdig is ontwikkeld.
Ons vertrouwen is gericht op dat wat we ook kunnen controleren.
We staan voor een rood stoplicht
en vertrouwen erop dat daardoor anderen kunnen doorrijden,
zoals ook wij dat kunnen als het onze groen is.
We vertrouwen op de klok die ons de tijd aanwijst,
we vertrouwen op getallen,
op de betekenis van kleuren, geuren, beelden.
Ons vertrouwenssysteem is gericht
op wat we kunnen waarnemen
of op wat anderen voor ons hebben waargenomen.
Anderen in wie we ons vertrouwen hebben gesteld.
Om op onszelf te leren vertrouwen
zullen we dit niveau van controleerbaarheid achter moeten laten.

.

Dat vind ik zo moeilijk.
Hoe weet ik of ik het goed voel?
Hoe weet ik of ik mezelf niet voor de gek houd?

.

Ons gevoelsleven is nog grotendeels onbekend.
We zullen dit moeten verkennen.
Ons denken is echter gewend aan kaders,
aan controleerbaarheid,
aan directe en waarneembare resultaten.
Vanuit dit denken gaan we ons gevoelsleven tegemoet.
Dat is met een verkeerd gereedschap iets voor elkaar hopen te krijgen.

.

Welk gereedschap heb je dan nodig
om je gevoelsleven beter te leren kennen?

.

De eerste stap is om meer tijd met jezelf door te brengen.
Veel tijd gaat nu op met overleggen,
bellen, elkaar op de hoogte brengen van het laatste nieuws.
Hierdoor wordt een mening gevormd
nog voordat je er zelf over hebt nagedacht.
Verander dit door eerst zelf over de dingen na te denken
voordat je daar met anderen over gaat praten.

.

Waarom is dit zo belangrijk?
Het is toch ook gezellig?
En ik kan wel van alles vinden
maar wat weet ik ervan?
Ik wil altijd graag weten wat anderen ervan vinden.
Dan denk ik, goh ja, zo kun je er ook tegenaan kijken.
Dan ben ik het er eigenlijk wel helemaal mee eens.
En ben dan altijd blij dat ik daardoor een heldere mening heb over alles.

.

Door deze manier blijf je vooral gericht op anderen
en op wat buiten je gebeurt.
Vertrouwen opbouwen in wat zich in je gevoel afspeelt,
is dan niet mogelijk.

.

Waarom niet?

.

Omdat je geen ervaring hebt met de opbouw van je eigen gedachten.

.

Waarom is dat zo belangrijk?
Kun je niet én met anderen omgaan
én jezelf leren kennen?

.

We hebben het over het leren vertrouwen op je gevoel.
Je gevoel speelt zich in jou af.
Het vertelt iets specifieks aan jou
omdat het op een dieper niveau op je bestaan inwerkt.
Al je uiterlijke leven verloopt via je uiterlijke zintuigen.
Al je innerlijke leven verloopt via je innerlijke zintuigen.
Deze zijn veel scherper afgesteld.
Ze geven toegang tot een veel groter kennisgebied.
Daar kun je alleen komen via jezelf.
Het is het gebied dat je langer kent dan dit leven.
Je uiterlijke bestaan en alles wat daarin gebeurt
is een duizendste van je innerlijke bestaan
en alles wat daar is opgebouwd.
Ieder van ons zal dit onderscheid moeten leren kennen.
Het aardse leven,
indringend als het bestaan is,
valt in het niet bij het innerlijke,
uiterst individuele leven.
Om van buiten naar binnen te gaan
zul je veel alleen moeten leren zijn.
Alleen in de zin van:
hoe beleef ik dit?
Waarom voel ik dit op deze manier?
Hoe komt het dat ik dat zo heel anders ervaar?
Op al deze vragen zul je zelfstandig
een antwoord moeten zien te vinden.

.

Ik weet niet of ik dat kan.
Ik zou het wel willen,
maar voel me direct onzeker over het antwoord dat ik krijg.

.

Dan stel je jezelf de vraag:
waarom vind ik het zo moeilijk in dit antwoord te geloven?

.

Omdat ik zo veel kan roepen en beweren.

.

En dat maakt duidelijk
dat je volledig bent ingesteld op anderen
en van hen afhankelijk bent geworden.
Om vertrouwen in jezelf te vinden
zul je je stelselmatig moeten bevrijden
van al deze mensen met hun meningen en invloeden.
Mediteer op het beeld van een groep mensen.
Allemaal mensen die in jouw leven een rol spelen of hebben gespeeld.
Zie ze duidelijk voor je
en loop dan bij hen weg.
Kijk hoe ver je kunt komen.
Probeer in elke meditatie verder van deze groep te komen.
Net zo lang dat ze er niet meer zijn als je omkijkt.
Je bent alleen.
Ervaar dan deze lege wereld om je heen.
Voel hoe dit op je inwerkt.
Als deze lege wereld een stille wereld is geworden,
kun je verder lopen.
Projecteer voor je een groot bos.
Ondoordringbaar.
Dat is je innerlijk.
Je onbekende gevoel.
Je komt er steeds dichterbij.
Tot je er voor staat en voorzichtig naar binnengaat.
Het is daar waar je je vertrouwen leert vinden.
Heel geleidelijk zul je dieper
in deze onbekende wereld doordringen
en erachter komen wat daar is
waarin je jouw vertrouwen kunt stellen.
Als je maar doorgaat.
En doorgaat.
Dan zul je op een dag voelen
dat vertrouwen naast je is komen lopen.

.

(c) Theije Twijnstra

Waarom wordt het leven op een zeker moment een sleur?
Alsof de vonken zijn gedoofd
en er alleen een soort grijs overblijft.
Een saai soort bestaan dat je dag na dag kunt voorspellen.
Ik merk het ook bij anderen.
Is dit onvermijdelijk?
Is dit de normale gang van zaken?

.

Het leven wordt niet saai.
Wij zijn het.

.

Wat doen we verkeerd?

.

Niets is saaier dan willen bereiken wat je al kent.
Dan willen bereiken wat je al hebt gezien.

.

Dat begrijp ik niet.

.

Saaiheid ontstaat doordat we een bepaald doel voor ogen hebben.
Een ideaalbeeld.
We werken er hard voor om dat voor elkaar te krijgen.
Maar omdat we iets willen bereiken
dat we ons al hadden voorgesteld,
ervaren we bij het realiseren ervan een zekere teleurstelling.
En daarmee een saaiheid.
Het is het gevolg van onze doelstelling
die te zeer gekaderd was
waardoor we in ons gevoel
daarvan al een voorstelling hadden gemaakt.
Deze voorstelling was zo levendig en werkelijk
dat de fysieke werkelijkheid ervan later,
als we het concreet bereikt hebben,
tegenvalt bij wat we we in ons gevoel al hadden beleefd.
Het is deze herhaling
maar dan in verdunde vorm van wat we ervoor voelden
waardoor het als saai wordt ervaren.
Mensen dromen bijvoorbeeld van een huis.
Als ze het hebben komen er snel nieuwe verlangens.
En elke keer als een verlangen wordt bereikt,
wordt de saaiheid groter, omvattender.

.

Wat kun je hieraan doen?

.

Saaiheid is geen beschrijving van de werkelijkheid.
Ze is de weergave van een machteloosheid
het eigen bestaan te kunnen veranderen.
Door het saai te noemen lijkt het aan het bestaan te liggen.
De oorzaak ligt in het niet kennen van de eigen verlangens.
Men leeft op andermans verlangens.
Algemene verlangens.
Verlangens waar je je veilig bij voelt.
Zodra alles veilig is, zegt de mens:
het leven is saai.
Laten we iets spannends gaan doen.
Er zal echter daardoor niets veranderen.

.

Hoe verander ik mijn verlangens?
Hoe leer ik ze beter kennen?

.

Uw werkelijke verlangen bevindt zich op een dieper niveau.

.

Hoe kom ik daar?

.

Onmiddellijk wilt u ernaar toe.
Zoals u uw hele leven meteen eropaf snelt.
Maar dat is niet de weg.
De vraag is niet hoe u er komt,
maar waar u nu bent.

.

Waar ik nu ben?

.

Ja. Waar bent u nu?

.

In de saaiheid.

.

Nee, daar bent u niet.

.

In de machteloosheid.

.

Nee, ook niet.

.

In de doodsheid van mezelf.

.

In de doodsheid van uzelf.
Dit zegt u heel goed.
U bevindt zich in het gedode deel van uw leven.

.

Het dode deel van mijn leven?
Heb ik mijn leven doodgemaakt?

.

U heeft het zo gemaakt dat het als dood bij u overkomt.
Zie uw aandeel in deze uitkomst.

.

Wilde ik het te veel regelen?
Naar mijn hand zetten?
Wilde ik het te perfect?

.

….
.

Maar hoe moet ik leven zonder plannen?
Zonder doel?
Ik wil altijd ergens naar toe werken.
Moet ik dat afleren?
Maar hoe doe ik dat?

.

Word stil.
Zoek daarvoor een vorm.
U leeft nu te veel in beelden, woorden, meningen, invloeden.
U bent uzelf kwijtgeraakt.
De saaiheid laat u voelen dat alles er is behalve u.
Alles is in orde maar u bent er niet.
Word daarom stil.
Zoek daar een manier voor die bij u past.
De een gaat mediteren.
De ander tekenen.
Een derde schrijft.
Een vierde maakt muziek of gaat ernaar luisteren.
Zoek een methode die u aanspreekt
en wordt daardoor stiller
Stiller worden betekent:
alle levensstof neer laten dalen.
Al uw beelden en idealen als stof naar beneden laten dwarrelen.
Pas als alles is gevallen,
bent u toe aan de volgende stap.

.

En die is?

.

Daar zult u alleen achter komen
als u zich eerst aan deze stilte heeft overgegeven.

.

(c) Theije Twijnstra

Mijn zoon wil niet leren.
Hij heeft een hekel aan school.
Eerst dacht ik dat hij gepest werd
en daarom niet naar school wilde.
Maar dat was niet zo.
Hij kan goed met anderen overweg.
Hij doet mee, is actief,
komt met ideeën
maar het leren zelf verafschuwt hij.
Toch is hij niet dom.
Ik ben bang dat hij zijn toekomst vergooit.
Moet ik hem meer achter de vodden zitten?
Of juist niet?
Is het luiheid?
Gemakzucht?
Hebben we hem te veel verwend?

.

Wat doet uw zoon uit zichzelf?

.

Hoe bedoelt u?

.

Welke hobby’s heeft hij?
Wat doet hij uit eigen initiatief?

.

Het is grappig dat u dat vraagt.
Hij maakt heel bijzondere tekeningen.
Maar niet om de uitbeelding
maar om een probleem op te lossen.
Het zijn een soort vindingen.
Daar is hij het liefst mee bezig.

.

Vindingen?

.

Ja, hij wil de wereld beter maken.
Hij wil niet dat mensen elkaar doodmaken.
Daar bedenkt hij dan iets voor.
Zodra iemand een ander wil doodmaken
komt iets in het lichaam tot leven
en dat verhindert dat het lukt.
De ene keer komt het uit de hersenen.
De andere keer ziet iemand plotseling niets meer.
Daar is hij mee bezig.
Hij kan er uren mee zoet zijn.

.

Waarom maakt u zich dan zorgen?

.

Omdat hij zich dan ook isoleert van anderen.
Buiten school speelt hij niet met vriendjes.
Die vindt hij te luidruchtig
en daardoor kan hij niet nadenken.
Maar toch maak ik me zorgen
omdat hij straks geen enkele school heeft doorlopen.
De leerkrachten zeggen:
aan zijn intelligentie ligt het niet.
Maar hij weigert de stof op te nemen.
Waar komt deze weigering vandaan?

.

Uw zoon heeft via het normale leersysteem bijna niets meer te leren.
Daar moet u op leren vertrouwen.
Sommige kinderen hebben een grote originaliteitsfactor in zich.
Al het reguliere onderwijs komt hen als dwaas,
achterhaald of als onwaar voor.
Ze weigeren niet uit gemakzucht
maar vanuit een sterk gevoel dat hen veel meer informatie kan geven.
Rechtstreeks, zonder tussenkomst van een leraar.

.

Maar deze maatschappij is gebouwd op diploma’s.
Ik zie hem meer als een soort kunstenaar.
Maar welke toekomst gaat hij dan tegemoet?
Is het niet mijn plicht als ouder om hem de beste uitgangspositie te bezorgen?

.

Sommige kinderen komen naar de aarde
met een opdracht.
Uw zoon vertoont alle tekenen daarvan.
Hij gedraagt zich normaal tussen anderen,
hij is geconcentreerd als hij bezig is,
hij heeft natuurlijke prioriteiten,
hij heeft een innerlijk doel.
Hij is kortom al een heel eind op weg
waar velen nooit zullen kunnen komen.
Ook niet met de beste opleiding.
Gun hem de directe toegang
tot zijn eigen wereld te ontwikkelen.
Leg hem uit dat een bepaalde basiskennis in deze wereld noodzakelijk is
om die te kunnen verbeteren.
Breng de leerstof vanuit school
in het verband van zijn gevoelde levenstaak.
Maak deze schoolstof tot een onderdeel,
niet tot een hoofddoel.
Dan zal hij bereid zijn nog enige reguliere kennis tot zich te nemen.
Begrijp deze kinderen.
Ze willen geen moment verliezen.
Ze voelen een taak in zich branden.
Ze schuwen het gemiddelde.
Ze voelen zich niet gewoon maar uitzonderlijk zonder ijdelheid.
Stimuleer hem in zijn doel
en leg hem uit hoe school daarin een functie kan hebben.
Hoe marginaal ook in zijn geval.
Maar begrijp vooral dat u hem nooit zult leren kennen.
Dit zijn de uitzonderlijken onder de mensen.
Ze bekommeren zich om zo veel dingen niet waar u zich ernstig over kunt opwinden.
En tegelijk over zo veel dingen wel waar u nog nooit aan gedacht hebt.
Wees de ouder die weet dat hij minder weet dan zijn kind.
Wees de ouder die hem meer gunt dan u kunt uitleggen.
Wees de ouder die hij in u zag toen hij u uitkoos.

.

(c) Theije Twijnstra

Ik wil graag geloven dat er een leven na de dood bestaat,
maar ik vind dat heel moeilijk.
Waarschijnlijk omdat er zo veel onzin van is gemaakt.
Door de religies,
door het alternatieve gedachtegoed.
Aan de andere kant vind ik ook
dat ik daar niet cynisch over moet zijn
en een open instelling moet hebben.
Wat is uw mening hierover?
Bestaat er een werkelijkheid buiten de fysieke,
buiten het direct waarneembare bestaan?
En zo ja,
kan men het zicht op deze andere werkelijkheid leren ontwikkelen?

.

Voor mij is het onzichtbare leven onomstotelijk waar.
Ik werk erdoor.
Ik heb er verbinding mee.
Ik voer er dialogen mee.
Ik heb het mogen zien.
Of het mogelijk is een relatie met de andere werkelijkheid op te bouwen
hangt samen met uw intentie.
Wanneer u alleen nieuwsgierig bent,
zult u op dat niveau ervaringen opdoen.
Die zullen u niet bevallen,
want nieuwsgierigheid is een oppervlakkige intentie.
Als u er indruk op anderen mee wilt maken,
zal het u eveneens niet bevallen,
want ook deze intentie is egocentrisch van aard
en zal het lagere aantrekken dat u zal misleiden.
Met alle gevolgen van dien.
Om een relatie met de onzichtbare wereld te kunnen ontwikkelen,
zult u daarvoor een goed innerlijk kompas moeten hebben afgesteld.

.

Kompas?

.

Zie het als een lange reis die u gaat ondernemen.
Uw doel is het bereiken van een andere wereld.
Een wereld van vertrouwen, vrijheid, onvervalstheid.
Om er te komen zult u door een gebied moeten
dat vol is van rovers, bedriegers, verleiders,
krachten die willen voorkomen dat u uw doel bereikt.

.

Waarom zouden ze dit willen?
Ik val ze toch niet lastig?
Ik loop daar alleen maar.

.

Voor uw gevoel loopt u daar zoals u altijd loopt.
Maar omdat u op weg bent naar een grotere werkelijkheid,
loopt u niet gewoon.
U probeert aan de fysieke wereld te ontkomen.
U wilt verder komen.
Het is door dit verlangen dat u ‘naakt’ bent.

.

Naakt?

.

Door uw verlangen naar die andere wereld
is uw gevoel gericht op dat hogere.
De natuurlijke afscherming die aardse gevoelens u geven,
wilt u achter u laten.
Daardoor bent u voor een deel naakt geworden.
Uw normale bescherming die u met de aardse werkelijkheid verbindt,
heeft u losgelaten.
U wilt immers iets anders?
Door de naaktheid bent u veel zichtbaarder geworden voor de rovers onderweg.
Ze zien uw verlangen en daarmee uw kwetsbaarheid.

.

Hoezo kwetsbaar?

.

Omdat u zich op onbekend terrein bevindt.
U kent deze wetten niet.
De rovers echter des te beter
doordat het hun terrein is.
Bij het hogere zelf kunnen ze niet komen,
maar bij allen die ernaar op weg zijn
en niet weten waar ze zich bevinden, des te meer.

.

Kun je je daarvoor beschermen?

.

De beste bescherming bestaat uit het terugkeren naar uw motief.
Dit motief is uw kompas.
Zodra u meer verlangt dan u innerlijk kunt waarmaken,
bent u kwetsbaar voor het lagere.

.

Maar hoe weet je dat?
Hoe kom je erachter of je motief zuiver is?

.

Door je steeds af te vragen:
waarom wil ik dit?
Waarom wil ik weten of er een andere werkelijkheid bestaat?

.

Wat is uw motief?

.

Mijn motief komt voort uit wie ik ben.
Zo ook zult u uw motief moeten leren vinden.

.

Maar hoe weet ik of ik het goed heb?

.

Uw motief drukt zich uit in de wijze
waarop u deze reis beleeft.
Hoe groter uw vertrouwen, geduld en veerkracht is,
hoe duidelijker uw motief tot u spreekt.

.

En als ik aangevallen word?

.

Dan vraagt u hulp aan de wereld waarnaar u op weg bent.

.

En als ik angstig word?

.

Dan keer terug naar de aardse wereld
en begrijp dat u eerst nog dieper
met uw motief verbonden zult moeten worden.

.

Waarom is deze weg naar de andere werkelijkheid zo moeilijk begaanbaar?

.

Wanneer u een berg beklimt
zult u in steeds ijlere gebieden komen.
Wanneer u zich hierop niet voorbereidt,
zult u door aardse krachten worden tegengehouden.
Wanneer u dezelfde berg in mentale zin wilt beklimmen,
zult u zich eveneens moeten voorbereiden.
U kunt dit moeilijk begaanbaar noemen
maar ook de werkelijkheid van de berg,
de wetten van de hoogte.
Moeilijk is een woord voor wie het gemakkelijker wil hebben.
Wetmatigheid is een woord
voor wie de werkelijkheid wil kennen.

.

(c) Theije Twijnstra

Ik kan niet van het beeld loskomen
dat ik onlangs heb meegemaakt.
Het beeld is dat van een jonge vrouw
die ineens voor me op het spoor stond.
Haar blik kan ik niet meer uit me krijgen.
Als machinist maak je dit gelukkig niet al te vaak mee,
hoewel je je er zo goed mogelijk op probeert voor te bereiden.
Maar als het gebeurt
is het altijd heel indringend.
Ik hoor het ook van anderen.
Het is alsof je iemand hebt vermoord.
En dat de ogen die je aankijken
je daarvan beschuldigen.
Het is afschuwelijk.
Ik droom ervan.
Die ogen blijven me achtervolgen.
Hoe kan ik me daarvan bevrijden?
De therapieën die ik tot nu toe heb gekregen,
hebben niets veranderd.
Ik weet dat dit niets zegt
over de kwaliteit van de therapieën.
Alles heeft zijn goede tijd om te kunnen verwerken.
Maar wat kan ik doen
om dit achter me te laten?
Om die ogen niet meer te hoeven zien?

.

Verander het beeld.

.

Hoe?

.

Door precies op tijd te stoppen.
U rijdt haar niet meer dood.
U stopt de trein zo snel dat ze daar nog staat.

.

Maar dat is onmogelijk.

.

Waarom?

.

Omdat het niet kan met die snelheid.

.

Toch moet u dit proberen.
U stelt zich voor dat u de trein met die hoge snelheid
heel snel tot stilstand kunt brengen.

.

Maar waarom?
Het is niet waar.
Ik heb haar overreden.

.

U hebt haar niet overreden.
Ze sprong voor uw trein
omdat ze wist dat u niet meer zou kunnen stoppen.
Had u dit gekund
dan had ze het niet gedaan.
Maak u los van deze vergissing.
U hebt haar niet overreden.
U bent gebruikt om haar te doden.
Nu is het aan u om u te bevrijden
van deze gevangenschap
die zij over u heeft heeft aangebracht.
U stelt u voor dat u in staat bent
de trein heel snel te kunnen stoppen.
Dat is wat u had gedaan
als u dat gekund zou hebben.
Doe dit nu als voorstelling,
als vertaling van uw wezenlijke reactie.

.

Ik vind dat heel moeilijk.
Het gaat tegen alle rationele wetten in.

.

Als u van dat beeld af wilt,
zult u het moeten wijzigen
in de richting van uw werkelijkheid.
Stoppen was toch het liefste wat u had willen doen?

.

Ja natuurlijk!

.

Doe dat dan.
Stop vlak voor die vrouw zodat ze u blijft aankijken.

.

Ik zal het proberen.

.

Wat ziet u?

.

Ik stop de trein en zij staat er nog.

.

Hoe kijkt ze u aan?

,

Ze is woedend.

,

En u?

.

Ik ben blij.

.

Waarom?

.

Omdat ze nog leeft.
Ik heb haar niet overreden.

.

Waarom is ze boos?

.

Ze wilde dood.
Haar ogen zijn zwart van boosheid.
Ze haat me.

.

Wat gebeurt er dan?

.

Ze is verdwenen.
Ik wacht.
Ik vertrouw het niet.
Zal ze direct weer tevoorschijn komen?
Heel langzaam start ik de trein.
Ik ben op mijn hoede.
Ik voel me bekeken door haar ogen maar ik zie haar niet.

.

Deze oefening zult u net zo vaak moeten doen
tot ze niet meer spontaan in uw leven opduikt.

.

Waarom trek ik me dit zo aan?
Waarom is het zo moeilijk die ogen te vergeten?

.

U moet de regie weer terugnemen.
Deze vrouw heeft zich met deze daad
in uw leven geforceerd.
Ze deed het niet om u,
alleen om uw trein.
Toch heeft u het meegemaakt,
raakt u erdoor verward.
Elke gebeurtenis in ons leven
kunnen we leren gebruiken
voor de ontwikkeling van onze onafhankelijkheid.
We zullen alleen per gebeurtenis
de weg naar de onafhankelijkheid moeten leren vinden en toepassen.
Door u zich voor te stellen
dat u de trien kunt stoppen
ontneemt u haar de mogelijkheid
u voor een voldongen feit te plaatsen.
Plaats de trein opnieuw en opnieuw voor haar neer.
Zie haar keer op keer aan.
Zie haar reactie.
Geen enkele keer zal deze oefening op dezelfde manier verlopen.
Maar elke keer herstelt u de gedachte
dat u haar vermoord hebt.
Dat hebt u niet,
en dat alleen omdat u het niet wilde.
Wat u wilde en wil brengt u met het nieuwe beeld naar voren.
U wenst haar het leven toe.
Laat u per keer verrassen
door de reacties van deze vrouw.
Daaraan leest u uw eigen genezing aan af.

.

Hoe dan?

.

Dat kan ik nu niet zeggen
want dan zou ik uw proces beïnvloeden
terwijl u het moet ontdekken zonder voorkennis.

.

Denkt u dat ik er zo vrij van kan komen?

.

De kracht van ieder individu
ligt in de wijze waarop deze zijn individualiteit,
zijn eigenheid wil ontwikkelen.
Elke keer als iets ons gevangen wil zetten,
hetzij door schuldgevoel,
hetzij door pijn of beperking,
hetzij door andere moeilijkheden die ons kunnen treffen,
elke keer hebben we de mogelijkheid
die individualiteit, die onnavolgbare individualiteit sterker te maken.
In het licht van deze benadering
en in uw streven weer vrij en schuldloos verder te willen leven,
heb ik er alle vertrouwen in
dat u dit zal lukken.
Als u maar volhardt.
Als u maar op weg wilt blijven gaan naar uw eigen vrijheid.

.

(c) Theije Twijnstra

(5)

Alleen als bewustzijn in gelijke mate uit kennis én liefde bestaat, is er sprake van intelligentie.

.

(c) Theije Twijnstra

(4)

Aan wat je hebt achtergelaten kun je aflezen waarin je vooruit bent gegaan.

.

(c) Theije Twijnstra

(3)

In onze afbraak zijn we duizenden keren geweest.
Door onze negatieve keuzen.
Door ons egoïsme.
Door onze uitleving.

;

In de opbouw zullen we duizenden keren moeten zijn.
Met ons vertrouwen.
Met onze inzet.
Met onze aanvaarding.

.

En als we deze reis hebben volbracht,
komt de eerste keuze opnieuw:
afbraak of opbouw?

.

(c) Theije Twijnstra