Hoe dring je door tot het geheim van het leven?

.

Wat bedoelt u daarmee?

.

Dat ik voel hoe het bestaan in elkaar steekt.
Dat ik mezelf begrijp, mijn doen en laten, mijn omstandigheden, alles.

.

Waarom wilt u dat?

.

Omdat het leven anders zinloos is.
Als je niet begrijpt waarom je leeft
en hoe dat waarom zich ontvouwt,
dan leef je niet echt.
Je speelt mee.
Je voldoet.
Je gedraagt je, maar de diepte ontbreekt.
De jaren herhalen zich,
de gewoonten worden steeds dieper ingekerfd.
Het voelt doods.
Er moet meer zijn.
Waar is dat meer?
Aan een religie kan ik me niet overgeven.
Aan al die alternatieve ideeën evenmin.
Maar het cynisme van het rationele spreekt me ook niet aan.
Er moet toch iets zijn wat onafhankelijk is?
Wat vrij is van het bestaande?

.

De weg die u zoekt loopt door uw innerlijk.
Verdiep u in uzelf.
Leer goede vragen stellen.

.

Wat zijn goede vragen?

.

Vragen die in u leven.

.

Wat is het geheim van het leven?
Dat ligt in me.
Of is dat geen goede vraag?

.

Een goede vraag brengt u verder.
Bent u verder gekomen?

.

Nee. Ik kom alleen op algemeenheden uit.
Die zeggen me niks.

.

Dan zult u een andere vraag moeten stellen.

.

Waarom?

,

Omdat een goede vraag verbonden is met de informatie waarnaar men op zoek is.

.

Wat moet ik dan vragen?

.

Dat moet u zelf onderzoeken.
Het gaat niet om mijn vraag maar om de uwe.

.

Betekent dit dat ik niet echt wil weten?

.

Een goede vraag ontstaat omdat ze verbonden is met het antwoord.
Daarom is het vinden van een goede vraag
even belangrijk als het antwoord dat erop volgt.
U moet dit begrijpen:
de wereld is een wereld van vormen.
Al deze vormen zijn het gevolg van een idee.
Als we een boom zien, denken we: dat is een boom.
Maar ooit had diezelfde vorm nog geen naam.
Al deze namen van al deze vormen
hebben we overgenomen als antwoorden op vragen
die we nooit zelf hebben gesteld.
Of misschien even, toen we nog klein waren.
We zijn het verleerd om vragen te stellen,
we zijn gewend om alles om ons heen als vanzelfsprekendheden te zien.
Hierdoor is het moeilijk geworden om tot originaliteit te komen.
Authentiek in opmerken, in onderzoek.
Als u echt antwoorden wilt vinden
zult u eerst moeten leren om weer vragen te stellen.
Begin daarom met u opnieuw te verwonderen
bij alles wat zo vanzelfsprekend lijkt.
Ban de vanzelfsprekendheid uit uw bestaan
en maak er een onderzoeksterrein van.
Leer uzelf om weer een waarnemer te worden.
Een waarnemer ziet zijn omstandigheden
en tegelijk degene die deze omstandigheden ziet.
Stel uzelf de voorwaarde:
pas als er een goede vraag in me naar boven komt,
heb ik echt waargenomen.
Zolang er nog geen vragen in me opkomen,
goede vragen,
heb ik nog niet waargenomen.
Zolang de goede vraag er nog niet is,
neem ik nog antwoorden over,
maar denk ik nog niet zelf.

.

(c) Theije Twijnstra

Als onderwijzer merk ik dat kinderen steeds korter geconcentreerd kunnen zijn.
Voortdurend moet er iets gebeuren ter afleiding of ter bemoediging
omdat ze anders alleen maar lastig worden,
elkaar gaan hinderen en storen waardoor de onrust heel snel toeneemt.
Ik begin iedere morgen met een korte meditatie
en laat ze daarna om de beurt in het kort iets vertellen wat hen bezighoudt.
Dat werkt goed.
Ze zijn dan echt even losgekomen van de drukte.
Maar zodra de gewone lessen weer beginnen
neemt de onrust ook weer toe.
Hoe kan ik in een grotere harmonie lesgeven?

.

Om ieder mens is een sterk krachtenveld van invloeden werkzaam.
Dit krachtenveld heeft zowel een individuele geladenheid
als een collectieve invloed.
U zult dat merken als de kinderen binnenkomen.
Ze zijn ‘opgeladen’ met indrukken.
Ze bevinden zich onder invloed van dat maatschappelijke krachtenveld
dat gekenmerkt wordt door verwachtingen,
eisen en invloeden die via ouders, anderen,
de techniek, de actualiteit,
de algemene stemming in de maatschappij wordt beïnvloed.
Dit krachtenveld,
waar iedereen mee te maken heeft
maar kinderen in het bijzonder,
bepaalt voor een groot deel
de kwaliteit van het concentratievermogen
en de gemoedsrust van een ieder,
en heel nadrukkelijk van een kind.

.

Kan ik daar iets aan doen?

.

U kunt de meditatie gebruiken
om de klas te leren zich af te sluiten voor dit krachtenveld.
Voor de afscherming kunt het beeld van een koepel nemen
die over de klas wordt geplaatst.
Daarmee maakt u duidelijk dat iedereen door een krachtenveld wordt bestookt
maar dat je je er ook voor kunt afschermen.
Laat de kinderen actief deelnemen in het verbeelden
van beschermingsmodellen en beschermingsmethoden
die zowel voor het individu als voor de klas werkzaam zijn.
Maak dit beschermingsonderwerp tot een regelmatig terugkerend onderdeel van uw lessen
door er ook inhoudelijk op in te gaan.

.

Hoe bedoelt u?

.

Door samen te onderzoeken wat concentratie is.
Wat rust is.
Wat er gebeurt als je geconcentreerd bent.
Of wanneer je je rustig voelt.
Maar ook als deze kwaliteiten ontbreken
en wat dan de gevolgen ervan zijn.
Activeer ze ook hier tot het aanbrengen van oplossingen,
nieuwe ideeën, mogelijke hulpmiddelen
om je beter te kunnen concentreren
of meer rust te vinden.
Of hoe je anderen rustiger kunt maken.
Maak alles wat u naar voren brengt ook per keer toepasbaar voor ze.
Bedenk oefeningen samen met de kinderen
zodat ze zichzelf en elkaar kunnen leren
om rustig en geconcentreerd te blijven.
Laat een kind bijvoorbeeld eerst een koepel om zichzelf denken
en laat dan een ander kind hem proberen af te leiden
Kortom, maak het onderwerp zowel speels als serieus.
Zowel praktisch als inhoudelijk.
Zowel op school als thuis of waar ook.

.

Maar buiten school gaat de onrust gewoon door.
Ouders zijn vaak zo druk
dat ze hun kinderen bijna volledig door anderen laten begeleiden.
Wat je op school opbouwt,
wordt elders weer afgebroken.
Omdat het krachtenveld,
zoals u dat noemt,
dan ongestoord weer zijn gang kan gaan.

.

Er is altijd een plaats en een tijd waar iets begint.
Laat die plaats en die tijd in uw klas en in uw les zijn.
Dat is wat u kunt doen.
Elk kind zal in de maat van zijn ontwikkelingsgraad opmerken
en gebruiken wat het nodig heeft.
Zie uw groep kinderen als een mogelijkheid
om een kiem van aandacht en kalmte te plaatsen in hun bestaan.
Iets waar ze wat aan kunnen hebben voor hun leven.
Nu en hopelijk ook straks.
Dat is wat u kunt doen.
En als u het doet, doe het ten volle.
Zo zult u door de kwaliteit van deze kiem
vanzelf wel zien tot hoe ver deze doorwerkt bij de kinderen.
Hoe geconcentreerd en rustig bent u zelf?

.

Ik begrijp het. Ik ga ermee aan de slag.

.

Waar u de eerste kunt zijn volgt uw klas u als voorbeeld.

.

Zie ook:

.

(c) Theije Twijnstra


Hoe kan ik weten of ik geschikt ben om mensen te helpen?
.

Te helpen waarmee?

.
Met hun leven. Met problemen die ze tegenkomen.

.

Waar bent u zelf?

.

Hoe bedoelt u?

.

Met uw leven.

.

Alles gaat goed.
Ik heb een gelukkig huwelijk.
Fijne kinderen.
Ik was administratief medewerkster
maar dat beviel me al een tijdje niet meer zo.
Nu de kinderen groter worden,
heb ik een aantal cursussen gevolgd
op het gebied van yoga, reiki, mindfulness.
Het boeddhisme spreekt me ook heel erg aan.
Het lijkt me heel leuk anderen op weg te helpen.
Ik denk dat ik daar heel goed in zal zijn.

.

Waarom denkt u dat?

.

Omdat mensen altijd naar me toe komen.
Vriendinnen, collega’s vroeger, mensen uit de buurt.
Op de een of andere manier voelen ze aan dat ik ze iets kan geven.

.

Wat houdt u dan tegen?

.

Niets.
Alleen dacht ik, misschien heeft u nog een tip voor mij.

.

Die heb ik.

.

En dat is?

.

Begin er niet aan.

.

Waarom niet?

.

Dat is mijn advies.

.

Kunt u dat toelichten?

.

Nee.

.

Denkt u dat ik op zoiets vaags in kan gaan?

.

Het is niet vaag.
Het is heel duidelijk.
De reden is aan u.

Niet aan mij.

.

Alle cursussen die ik heb gevolgd
en met goed gevolg heb afgerond hebben me veel geleerd.
De leraren vonden me heel gemotiveerd,
hadden alle vertrouwen in mijn kunnen.
Waarom wilt u niet dat ik begin?
Ik acht u hoog.
Ik lees uw boeken.
Ik ben bij uw lezingen geweest.
Heb uw antwoorden altijd heel zinvol en bijzonder gevonden.
Maar nu stelt u me teleur.
Waarom kunt mij geen toelichting geven op uw afwijzing?

.

Ik heb gezegd wat voor u van belang is.
Neemt u mijn advies aan?

.

Nee. Zeker niet.
Ik weet dat ik het kan.
Ik heb er alle vertrouwen in en ga het doen ook.
Ik laat me echt niet tegenhouden.
Waarom stimuleert u mij niet?
Waarom helpt u mij niet met goede raad?
Ik sla u hoog aan maar nu kan ik niets met uw advies.

.

Wat denkt u dat het belangrijkste is bij het begeleiden van mensen?

.

Dat je oog hebt voor de ander.
Dat je kunt luisteren.

.

Ik heb u de raad gegeven om het niet te doen.
U wilt niet naar deze raad luisteren,
want u had al besloten te beginnen.
Uw vraag was niet oprecht.
U wilde alleen bevestigd worden.
Wanneer ik tegen u zeg het niet te doen
en u had gezegd: dan doe ik het niet,
want ik sla u woorden hoog aan.
Ook al vind het het jammer.
Dan had ik gezegd:
u kunt beginnen.
Want u luistert voorbij uw verlangen.
Maar omdat u geen wezenlijke vraag had,
maar alleen bevestigd wilde worden,
bent u nog niet geschikt voor dit werk.
Velen willen niet geholpen worden,
alleen bevestigd worden in wat ze willen blijven doen en denken.
Wanneer je niet voorbij je eigen verlangens kunt luisteren en waarnemen,
zul je daar niet doorheen kunnen komen.
De begeleiding is dan zinloos.
Daarom nogmaals:
begin er niet aan.
Leer uzelf kennen en wel zo diep dat u ook luistert naar wat u niet wilt horen.
Pas dan zult u in staat zijn anderen te helpen.
Help uzelf en maak nooit de vergissing anderen te helpen
om zo uzelf te kunnen ontlopen.
Om uw eigen onverwerktheden niet onder ogen te komen.
Te veel hulp is geen hulp maar ontwijking van zichzelf
via de ander die al dan niet in nood verkeert.
Onderzoek uzelf en ga pas anderen helpen
als u er niet meer naar verlangt.
Help de vreemden in uzelf.
Pas als deze vrienden zijn geworden
zal ook de ander die u helpt
uw begeleiding als oprechte hulp ervaren.

.

(c) Theije Twijnstra

Wanneer houd je niet meer van je partner?
Zijn daar duidelijke aanwijzingen voor?

.

Waarom wilt u dat weten?

.

Al vele jaren merk ik dat we heel langzaam uit elkaar groeien.
Het leven neemt ons in beslag.
De kinderen vragen veel aandacht, leiden af.
Maar aan de manier waarop we met elkaar omgaan
en hoe dat verschilt met vroeger,
merk ik dat ik me eenzaam voel.
We zijn nog wel intiem maar het is niet meer als toen.
Tegelijk vraag ik me af
of het reëel is deze tijd met toen te vergelijken?
Je wordt ouder,
je hebt elkaar beter leren kennen,
gaat het niet overal zo?
Als ik er met mijn vriendinnen over praat,
ervaren ze min of meer hetzelfde.
Is dit normaal?
Dooft het vuur?
Wordt het allemaal gewoner en vanzelfsprekender?
Of kun je er iets aan veranderen?
We hebben verschillende mogelijkheden geprobeerd,
maar het was even leuk,
daarna ging het al snel weer als vanouds.
Kan liefde blijven bestaan
of beleeft elke relatie dit verloop en moet je daarmee leren omgaan?

.

Wie bepaalt hoe u zich voelt?

.

Ik natuurlijk.

.

Waarom twijfelt u aan uw gevoel?

.

Omdat anderen het net zo beleven.
Misschien kan het niet anders.
Zit ik gewoon te zeuren.
Haal ik dingen aan die alles alleen maar erger maken.

.

Heeft u er met uw partner over gesproken?

.

Hij zegt dat hij nog steeds van me houdt.
Het ligt bij mij.
Ik denk dat ik veranderd ben.

.

In welk opzicht?

.

Ik voel dat er meer is.
Het leven kabbelt voort.
Er zijn geen problemen.
We hebben allemaal wat we graag willen.
We kunnen alles doen wat we willen.
Maar er is iets niet.

.

Wat is dat?

.

Ik denk een vorm van bezieling.
Het gevoel dat je leeft.
Dat je je voor iets inzet.
Iets dat groter is dan het gewone leven.
Ik wil weer ergens in geloven.
Niet in een religie maar in een doel.

.

Zoekt u ernaar?

.

Ik zou niet weten waar ik het zou moeten zoeken.

.

U wilt ergens in geloven?

.

Ja. Zoals ik in de liefde geloofde.
Zoals ik vroeger in mijn ouders geloofde.

.

Misschien is de tijd aangebroken dat u het niet langer via anderen laat lopen
maar het bij uzelf gaat zoeken.

.

Bij mezelf?

.

Toen u in uw ouders geloofde, was u een kind.
Toen u in de liefde geloofde, was u een partner.
Nu is het tijd dat u in uzelf gaat geloven
ten teken dat u volwassen bent geworden.
Onafhankelijk.

.

Moet ik van mezelf gaan houden?
Is dat wat u bedoelt?

.

Ik bedoel dat uw leven laat zien
dat u iets tot stand wilt brengen.
Dat u iets tot bezieling wilt brengen.
Breng dat tot bezieling waartoe u nu in staat bent.
Als kind zocht u het in de veiligheid van uw ouders.
Als partner in de veiligheid van een relatie.
Zoek het nu in de veiligheid van uw eigen mogelijkheden.
Zoek de ouders in uzelf.
Zoek de partner in uzelf.
Wanneer een bezieling verdampt,
betekent dit dat deze niet meer verbonden is met de bron.
De liefde voor uw partner lijkt te verdampen.
In wezen verdampt uw vermogen iets tot bezieling te brengen.
Wanneer u weer verbinding maakt met uw bezieling
die u zelf als bron bezit,
bent u ook in staat uw relatie te beoordelen of deze vervlakt,
uitdooft of dat het aan uw vermogen ligt daar iets in te veranderen.
Hetzij in uw verdieping,
hetzij in de beëindiging ervan.
In een twijfel blijven hangen,
zegt eerder iets over het verwaarlozen van een vermogen
dan over het activeren ervan.
Activeer uw bezieling,
voel hoe dat voelt,
beleef weer wat u vroeger voelde
en beziel vanuit die kwaliteit
of uw relatie nog levensvatbaar is of niet.

.

Maar hoe moet ik me met mijn bezieling verbinden?

.

Treed in gedachten terug naar de tijden
dat u deze bezieling beleefde.
Wanneer u dit ervaart,
kijk dan naar de persoon die dit beleefde.
Zie de blijdschap, de vreugde. de volheid.
Zoek daarna de persoon in uzelf op.
Spreek ermee in gedachten.
Vraag haar wat ze wil.
Wat ze zoekt.
Waarnaar ze verlangt.
Wees bezield als u dit aangaat
en dat wat u helpt zal u de weg wijzen
en u met uw bezieling opnieuw verbinden.
Denk niet dat het meteen lukt.
Maar vertrouw dat de bezieling in u te vinden is
en dat alleen vanuit deze bron
alle andere bronnen van bezieling beoordeeld kunnen worden.

.

(c) Theije Twijnstra

6

Wie anoniem fulmineert, tekent met de schaduw van zijn wezen.

.

(c) Theije Twijnstra

(5)

Alleen als bewustzijn in gelijke mate uit kennis én liefde bestaat, is er sprake van intelligentie.

.

(c) Theije Twijnstra

(4)

Aan wat je hebt achtergelaten kun je aflezen waarin je vooruit bent gegaan.

.

(c) Theije Twijnstra

(3)

In onze afbraak zijn we duizenden keren geweest.
Door onze negatieve keuzen.
Door ons egoïsme.
Door onze uitleving.

;

In de opbouw zullen we duizenden keren moeten zijn.
Met ons vertrouwen.
Met onze inzet.
Met onze aanvaarding.

.

En als we deze reis hebben volbracht,
komt de eerste keuze opnieuw:
afbraak of opbouw?

.

(c) Theije Twijnstra

(2)

Gebruik meer tijd voor waarnemen dan voor commentaar.

.

(c) Theije Twijnstra

(1)

Aanvaarding leidt tot meer genezing dan verzet of strijd.

.

(c) Theije Twijnstra